(2026 – 2027)
ΕΘΝΟΓΡΑΦΕΙΝ
Κριτικοί διάλογοι, επιστημολογικές προκλήσεις, εμπειρίες πεδίου, δημιουργικά κείμενα
Εθνογραφικές διαδρομές της αξίας, των υποδομών και της συλλογικής ζωής.
Φωτογραφίες: Αιμιλία Βουλβούλη – Καρδίτσα, Νέα Υόρκη, Πύθιο, Νάπολη
Τα σεμινάρια διεξάγονται ημέρα Δευτέρα και ώρα 16:00-18:00
Πλατφόρμα διαδικτυακών σεμιναρίων:
https://zoom.us/j/8364531775?pwd=OVg3YVZlbmVCYWs3S0JYcEFGYlV1QT09
Meeting ID: 836 453 1775
Passcode: KB2JKa
Ο κύκλος διαδικτυακών σεμιναρίων ΕΘΝΟΓΡΑΦΕΙΝ, από την έναρξή του, την άνοιξη του 2021, επιδιώκει να συμβάλει σε μία κριτική και διεπιστημονική συζήτηση για τη θεωρία και πρακτική της εθνογραφίας, την επιστημολογία της έρευνας, τη σημασία της ενσώματης εμπειρίας, αλλά και τους τρόπους διάχυσης της παραγόμενης ανθρωπολογικής γνώσης στο ακαδημαϊκό και μη-ακαδημαϊκό κοινό. Είναι ζητούμενο η ανθρωπολογική μελέτη, ως ερευνητική πρακτική και ως πολιτική γραφής να εμπεριέχει την κριτική αποτίμηση, την ενσυναίσθηση, τον αναστοχασμό και την αυτοαναφορικότητα, και να αναδεικνύει τη σημασία της πολυτροπικής ανάλυσης του τοπικού για την κατανόηση του γενικού.
Διοργάνωση: Εργαστήριο Πολιτισμός-Σύνορα-Φύλο (CBG/LAB), Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Συντονισμός Ζ΄ κύκλου: Αιμιλία Βουλβούλη
Ετήσια θεματική: Εθνογραφίες της Οικονομίας: Αξία, Εργασία, Υποδομές και Κοινά
Πώς παράγεται, συσσωρεύεται και μετασχηματίζεται η αξία σε έναν κόσμο διαδοχικών κρίσεων; Πώς συνδέονται οι οικονομικές διαδικασίες με τις υποδομές, τις σχέσεις εργασίας, την κοινωνική αναπαραγωγή και τις δυνατότητες των ανθρώπων να διαμορφώνουν το μέλλον τους;
Ο Ζ΄ κύκλος των διαδικτυακών εκπαιδευτικών σεμιναρίων ΕΘΝΟΓΡΑΦΕΙΝ, με τίτλο «Εθνογραφίες της Οικονομίας: Αξία, Εργασία, Υποδομές και Κοινά», στρέφει το ενδιαφέρον στις κοινωνικές σχέσεις, τις πολιτικές αντιφάσεις και τις καθημερινές πρακτικές μέσα από τις οποίες συγκροτείται η οικονομική ζωή.
Αντλώντας από εθνογραφικές έρευνες σε διαφορετικά γεωγραφικά και πολιτικά περιβάλλοντα, οι φετινές διαλέξεις εξετάζουν τις μεταβαλλόμενες μορφές καπιταλιστικής συσσώρευσης καιαπαλλοτρίωσης, τις κρίσεις της κοινωνικής αναπαραγωγής, τις ενεργειακές υποδομές και τις γεωπολιτικές σχέσεις που διαμορφώνονται γύρω τους, καθώς και τους μετασχηματισμούς της ιδιοκτησίας, της εργασίας και της οικονομικής συμμετοχής. Από την κριτική διερεύνηση της καταστροφής της ζωής και της φύσης ως προϋπόθεσης της καπιταλιστικής συσσώρευσης έως τις πλωτές ενεργειακές υποδομές που συνδέουν την Τουρκία με τη Γκάνα, και από τις
διασυνοριακές επενδύσεις σε ακίνητα μεταξύ Ισραήλ/Παλαιστίνης και Ελλάδας έως τις εργασιακές διαδρομές προσφυγισσών στη Νορβηγία και την Ιορδανία, οι ομιλίες αναδεικνύουν πώς οι οικονομικές διαδικασίες διαπερνούν τις σχέσεις συγγένειας, φροντίδας, ιδιοκτησίας και πολιτικής εξουσίας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι επιχειρούν να εξασφαλίσουν τα μέσα της ζωής τους, να διαχειριστούν την αβεβαιότητα και να δημιουργήσουν δυνατότητες για το μέλλον, μέσα σε συνθήκες άνισης ανάπτυξης, εκτοπισμού, λιτότητας και περιβαλλοντικής καταστροφής.
Μέσα από τον διάλογο μεταξύ διαφορετικών εθνογραφικών προσεγγίσεων, ο φετινός κύκλος επιδιώκει να αναδείξει την οικονομία όχι ως ένα αυτοτελές πεδίο, αλλά ως ένα πεδίο κοινωνικών σχέσεων, ηθικών διεκδικήσεων, πολιτικών συγκρούσεων και διαρκών μετασχηματισμών.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ
23 Νοεμβρίου 2026
Susana Narotzky – University of Barcelona
Ethnographies of capitalism: crises, value, and the extraction of life
Η εναρκτήρια διάλεξη εξετάζει τις κρίσεις κοινωνικής αναπαραγωγής, την απαλλοτρίωση και την καταστροφή της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης ζωής ως όρους της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Διερευνά κατά πόσο η παραγωγή «αρνητικής αξίας» μπορεί να υπονομεύσει την ίδια τη συστημική αναπαραγωγή.
Πλήρης περίληψη (πρωτότυπο στα αγγλικά): Often described as “crises” reproductive breakdowns have been analyzed as conjunctural and structural challenges to social reproduction. In the present, the reckless despoliation of life –of humans and nature—seems to expand without limits everywhere. It appears that dispossession and disposability have become key to the accumulation of capital as systemic reproduction rests on the decaying environments, bodies, and lives of the many, making their social reproduction increasingly difficult and apparently meaningless to capital. Here we ask if this situation is sustainable in terms of systemic reproduction or if it will eventually result in “negative value” endangering the system.
14 Δεκεμβρίου 2026
Frederick Wojnarowski – American University in Cairo
“They Are Bleeding Us”: following water through infrastructure, value, scarcity and protest in Jordan
Ακολουθώντας τις διαδρομές του νερού στην Ιορδανία, η διάλεξη εξετάζει την έλλειψη όχι ως ουδέτερο υδρολογικό δεδομένο αλλά ως βιωμένη πολιτική άνισης διανομής, υποδομών και μόλυνσης. Το νερό αναδεικνύεται ταυτόχρονα ως κοινό αγαθό, δικαίωμα, τιμολογημένη υπηρεσία και χρηματιστικοποιημένο αντικείμενο, γύρω από το οποίο αναπτύσσονται αγώνες για δικαιοσύνη.
Πλήρης περίληψη (πρωτότυπο στα αγγλικά): This talk develops the central argument of my book project through an ethnographic journey that follows water across the infrastructures and moral worlds it links. It takes the titular claim – made by a farmer-activist in the poor, marginalised rural district of Dhiban in central Jordan – as an entry point into the social life of water under conditions of anticipated and discursively produced scarcity and uneven experiences of socio- cological breakdown. Beginning in Dhiban, I show how “scarcity” is encountered less as a national hydrological fact than as lived politics of uneven distribution, infrastructural breakdown, contamination and wastewater controversies, shaped by changing state hydraulic missions and international flows of finance and expertise. I then follow the water outward through the hydro-social metabolism that links rural wells, dams, pipelines, tanker markets, and urban supply, revealing how different communities are differentially protected, disciplined, or sacrificed by the same system. I argue that these contested flows are also regimes of value in motion, tied to the shifting ways water is made meaningful and governable: as commons and moral obligation, as a right and distributive claim, as a priced service, and as a quasi-commodity shaped by abstraction and financialization. These regimes coexist and collide, and their collisions generate a distinctive form of agrarian environmental politics. In Dhiban, activists repoliticize water through idioms of corruption and distributional justice, reframing scarcity as a question of sovereignty, harm, and, crucially, who is made to bear the future of scarcity and contamination. In a moment when the technopolitics of international environmental “fixes” is unravelling and under attack from multiple directions, such a perspective might prove a salutary unsettling of our environmental narratives.
15 Φεβρουαρίου 2027
Gökçe Günel – Rice University
Floating Power: Energy, Infrastructure, and South-South Relations
Με αφετηρία έναν πλωτό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής τουρκικής εταιρείας στην Γκάνα, η διάλεξη αμφισβητεί τη γραμμική αφήγηση της «ενεργειακής μετάβασης». Αναδεικνύει τη συσσώρευση διαφορετικών ενεργειακών υποδομών, τις «τεχνολογίες αναβολής» και τις γεωοικονομικές σχέσεις Νότου-Νότου.
Πλήρης περίληψη (πρωτότυπο στα αγγλικά): This talk traces the emergence of Ayşegül Sultan, a floating power plant in Ghana’s Tema fishing harbor, owned and operated by the Turkish family business Karpower. Using this ship-cum-generator as a lens, I advance a broader argument about global energy politics, critiquing the dominant, unilinear narrative of “energy transition,” which posits the possibility of substituting fossil fuels with other energy sources. Instead, ethnographic research in Turkey and Ghana reveals a landscape of accumulation, where various types of infrastructure-hydroelectric, heavy fuel oil, natural gas, and solar—layer upon one another. This all-of-the-above approach relies upon and reproduces what I call “technologies of deferral,” such as the floating power plant at the center of the talk, which are perceived as temporary stopgaps but often become semi-permanent fixtures. Overall, the talk highlights the thick geopolitical and geoeconomic connections between Turkey and African countries, demonstrating how South-
outh relations are reshaping global energy networks and vice versa.
8 Μαρτίου 2027
Andrea Wright – William & Mary
Dislocated Politics: Debt, Contracting, and Solidarity Among Indian Migrant Laborers
Η διάλεξη παρακολουθεί τις εμπειρίες Ινδών μεταναστών εργατών στις χώρες του Κόλπου και τις πολιτικές διεκδικήσεις που αναπτύσσονται μετά την επιστροφή τους στην Ινδία. Το χρέος, η εργολαβική εργασία και τα ψηφιακά μέσα διαμορφώνουν μια πολιτική δράση μετατοπισμένη στον χώρο και στον χρόνο.
Πλήρης περίληψη (πρωτότυπο στα αγγλικά): In order to migrate to the Gulf, Indian workers take on large debts at high interest rates. After they migrate, workers find that in the Gulf they are excluded from public spaces, unions are banned, and strikes are illegal. Because of these strict restrictions on strikes and unionizing, Gulf cities are often viewed as depoliticized spaces. In addition, jobsites are filled with contractors and subcontractors, making it hard for workers to collectively organize. The workers who have the most challenging employment experiences are often employed as contract laborers at such projects. It is not uncommon for workers with negative employment experiences in the Gulf to return to their homes in greater debt. In some cases, this has led men to commit suicide. Other men are killed while working on jobsites, leaving their families destitute. In response to situations such as these, a group of men who live near Hyderabad, India, and who had previously worked in the Gulf have formed a migrant advocacy association. This association uses digital media to build and sustain solidarity among returned and current migrants and to exert pressure on local Indian government officials. Their hope is that government officials will intervene and improve conditions for Indian workers in the Gulf.
The group often mobilizes after a worker suicide or death on a jobsite. Through an ethnographic analysis of this group’s activities and the experiences of migrants in the Gulf, this paper will demonstrate that there is political action around migrant work in the Gulf. However, this political action is dislocated spatially, insofar as it occurs in South Asia as opposed to in the Gulf, and temporally, insofar as it occurs after crises have occurred. Rooted in debt and mediated through digital media, this dislocated politics emerges in response to contracting and contract labor, both of which displace risk onto the most precarious workers and are increasingly the norm in global capitalism.
22 Μαρτίου 2027
Canay Özden-Schilling – National University of Singapore
“Logistics Culture:” Making Sense of Supply Chain Capitalism Culturally
Μέσα από την εθνογραφία μικρών επιχειρήσεων εφοδιαστικής αλυσίδας στη Μερσίνη, η διάλεξη εξετάζει την τοπική έννοια της «κουλτούρας των logistics». Αναλύει πώς οι μικροί μεσάζοντες απορροφούν εμπορικούς κλυδωνισμούς ενώ το ιδιωτικοποιημένο λιμάνι συγκεντρώνει δυσανάλογο μερίδιο της παραγόμενης αξίας.
Πλήρης περίληψη (πρωτότυπο στα αγγλικά): This talk is set in Mersin, Turkey-a city on the Eastern Mediterranean, home to a privatized, Singaporean-administered port. Mersin is a historical confluence for small-scale logistics providers, who connect hinterland industrialists to the port, while absorbing the occasional shocks to trade on their clients’ behalf. In that, they draw on a diverse repertoire of resources, from family connections to language skills to equipment access, all of which the locals broadly refer to as the city’s “logistics culture.” In this talk, I explore this emic concept ethnographically and ask what it can reveal about contemporary maritime shipping, whose extreme scaling in recent years has come to undergird supply chain capitalism. I argue that Mersin’s logistics providers’ small size, transient nature, and lack of collective voice allow the port, the regional custodian of shipping, to receive an outsized and growing share of the city’s overall revenue from maritime shipping. I suggest that, foranthropologists, there is a renewed opportunity in this interpretation of culture to better grasp how the small make way for the big in contemporary capitalism.
12 Απριλίου 2027
Sophia Stamatopoulou-Robbins – Bard College
Siege Creep: De/tachments across Israel/Palestine and Greece
Συνδέοντας εθνογραφίες από την κατεχόμενη Δυτική Όχθη και την Αθήνα, η διάλεξη εξετάζει πώς η γενοκτονία, η πολιορκία μέσω αποβλήτων και η παρατεταμένη λιτότητα μετασχηματίζουν σχέσεις, δεσμούς και αποσυνδέσεις. Εστιάζει στις υποδομές, τις επενδύσεις σε ακίνητα και τις νέες μορφές προσκόλλησης και αποστασιοποίησης γύρω από την ιδιοκτησία.
Πλήρης περίληψη (πρωτότυπο στα αγγλικά): This talk draws on long term fieldwork for two book projects, one based in Palestine and the other based in Greece, to ask how destructive conditions-be they genocide or austerity-remake relations, attachments, and disconnections. It begins in the waste siege that inundates Palestinians in the occupied West Bank to show how waste and the infrastructures that Palestinians attempt to build to manage them are braided into people’s senses of ethics and visions of collective futures. It then crosses the Mediterranean, following Jewish and Palestinian citizens of Israel whose lives are also, if unevenly, shaped by waste siege. In growing numbers, they are moving money out of Israel/Palestine to invest in Athenian apartments that run as Airbnbs. I consider what I call the “speculative attachments” that bind these investors to Athenian apartments as they seek alternative pathways to building wealth for kin. At the same time I consider Athenian families’ experiences of turning properties that were once stored family assets into Airbnbs, enacting what I call “partial detachments” under a siege of prolonged austerity. Thinking Palestine’s waste siege and Greek austerity together brings into view how sieges creep across oceans and intermingle across political boundaries. Tracking inundation by waste in one place and the reorganization of relations to, and through, property in another also illuminates the related forms of relationality afforded when people harness infrastructures to make life workable under conditions of duress.
10 Μαΐου 2027
Sarah A. Tobin – Chr. Michelsen Institute
From Integration to Entrepreneurship: The Moral Economies of Female Immigrant Labour in Norway and Jordan
Με βάση έρευνα με Σύριες προσφύγισσες στη Νορβηγία και την Ιορδανία, η διάλεξη εξετάζει πώς διαφορετικά εργασιακά καθεστώτα οδηγούν σε παρόμοια εμπόδια και στην επιχειρηματικότητα ως διέξοδο. Αναδεικνύει τις ηθικές οικονομίες της εργασίας, της φροντίδας, της αξίας και της προσφυγικής διακυβέρνησης.
Πλήρης περίληψη (πρωτότυπο στα αγγλικά): Drawing on ethnographic research with Syrian refugee women in Norway and Jordan, this talk explores how very different labour market regimes produce unexpectedly similar outcomes. In Norway, integration policies encourage women into extensive programmes of language training, education, and work placement; in Jordan, refugee employment is shaped by gendered assumptions about who “needs” work and which forms of labour are appropriate for women. Across both contexts, many women encounter structural barriers that steer them toward self-employment and entrepreneurship.
The talk examines how ideas of value, care, deservingness, and economic participation shape women’s working lives and asks what refugee entrepreneurship reveals about the moral economies underpinning contemporary migration governance.
ΣΥΝΤΟΜΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ
Η Susana Narotzky είναι Καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Η έρευνά της επικεντρώνεται στην πολιτική οικονομία, την εργασία, την κοινωνική αναπαραγωγή, τις οικονομικές ανισότητες και τις καθημερινές εμπειρίες της καπιταλιστικής κρίσης. Μέσα από εθνογραφικές έρευνες, κυρίως στη Νότια Ευρώπη, εξετάζει τις σχέσεις μεταξύ οικονομικών μετασχηματισμών, ηθικών αντιλήψεων και συλλογικής δράσης. Έχει συμβάλει καθοριστικά στις ανθρωπολογικές συζητήσεις για την αξία, την τάξη και την επισφάλεια. Είναι συγγραφέας των βιβλίων New Directions in Economic Anthropology (1997) και, με τον Gavin Smith, Immediate Struggles: People, Power, and Place in Rural Spain (2006). Το 2020 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Έρευνας στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες της Ισπανίας, ενώ από τον Ιανουάριο του 2026 συμμετέχει στο Επιστημονικό Συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERC).
Ο Fred Wojnarowski είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου. Η έρευνά του επικεντρώνεται κυρίως στην Ιορδανία και την ευρύτερη περιοχή του Μασρίκ, εξετάζοντας τις σχέσεις μεταξύ φυσικών πόρων, υποδομών, πολιτικής οικονομίας και κοινωνικών κινητοποιήσεων. Συνδυάζοντας την εθνογραφία με την αρχειακή έρευνα και την ανάλυση λόγου, διερευνά τους μετασχηματισμούς των καθεστώτων αξίας και τις συγκρούσεις γύρω από τη δικαιοσύνη, την εξουσία και το κοινό καλό. Το τρέχον βιβλίο του, Bled Dry, εξετάζει τη λειψυδρία, την ηθική οικονομία και την περιβαλλοντική πολιτική στην Ιορδανία. Παράλληλα, αναπτύσσει συγκριτική έρευνα για τη δικαιοσύνη του νερού και τα κοινά στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι επίσης συγγραφέας του υπό έκδοση βιβλίου History and Protest in Jordan’s Bedouin Villages. Έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Cambridge το 2021 και διετέλεσε μεταδιδακτορικός ερευνητής της British Academy στο London School of Economics.
Η Gökçe Günel είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Rice. Η έρευνά της εξετάζει τους μετασχηματισμούς των υποδομών στο πλαίσιο των προκλήσεων που συνδέονται με την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή. Είναι συγγραφέας των βιβλίων Spaceship in the Desert: Energy, Climate Change, and Urban Design in Abu Dhabi (Duke University Press, 2019) και Floating Power: Energy, Infrastructure, and South-South Relations (Duke University Press, 2026). Συμμετέχει στη συνδιεύθυνση της ερευνητικής πρωτοβουλίας Patchwork Ethnography και είναι συν-συγγραφέας του βιβλίου Patchwork Ethnography: A Methodological Guide (University of Chicago Press, 2027).
Η Andrea Wright είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ανθρωπολογίας και Ασιατικών και Μεσανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο William & Mary, κάτοχος της τιμητικής καθηγητικής θέσης “Class of 1952”, όπου διδάσκει από το 2016. Η έρευνά της εξετάζει την ιστορική εξέλιξη του καπιταλισμού και τις σύγχρονες εκφάνσεις του, εστιάζοντας στους τρόπους με τους οποίους τα εργατικά κινήματα και η παραγωγή ενέργειας διαμορφώνουν τη διακυβέρνηση, τις οικονομίες και τις γεωπολιτικές σχέσεις στη Νότια Ασία, την Αραβική Χερσόνησο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι συγγραφέας των βιβλίων Between Dreams and Ghosts: Indian Migration and Middle Eastern Oil (Stanford University Press, 2021) και Unruly Labor: A History of Oil in the Arabian Sea (Stanford University Press, 2024).
Η Canay Özden-Schilling είναι ανθρωπολόγος με ερευνητικό αντικείμενο τον καπιταλισμό, την τεχνολογία και τις υποδομές. Οι προηγούμενες και οι εν εξελίξει έρευνές της επικεντρώνονται στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και στις παγκόσμιες λιμενικές εφοδιαστικές αλυσίδες. Το ευρύτερο ερευνητικό της ενδιαφέρον αφορά τις επιστημονικές και τεχνολογικές εργασιακές κουλτούρες που διαμορφώνουν και διαδίδουν τους οικονομικούς σχηματισμούς μέσα στους οποίους ζούμε.Το πρώτο της βιβλίο, The Current Economy: Electricity Markets and Techno-Economics (Stanford University Press, 2021), αποτελεί μια εθνογραφική μελέτη του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην εποχή των ανταγωνιστικών αγορών και των έξυπνων δικτύων. Το τρέχον ερευνητικό της εγχείρημα, που πρόκειται να αποτελέσει αντικείμενο μονογραφίας, εξετάζει τις θαλάσσιες εμπορευματικές μεταφορές μέσα από τις πόλεις-λιμάνια της Μερσίνης (Τουρκία) και της Σιγκαπούρης.
Η Sophia Stamatopoulou-Robbins είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ανθρωπολογίας στο Bard College, με ερευνητικά ενδιαφέροντα στις υποδομές, το περιβάλλον, τα απόβλητα, τον ψηφιακό καπιταλισμό και την κατοικία. Η έρευνά της εξετάζει πώς καταστροφικές διαδικασίες, όπως η στρατιωτική κατοχή, η περιβαλλοντική υποβάθμιση και η λιτότητα, συμβάλλουν στη διαμόρφωση νέων κοινωνικών σχέσεων και δυνατοτήτων για το μέλλον. Το πολυβραβευμένο βιβλίο της Waste Siege: The Life of Infrastructure in Palestine (Stanford University Press, 2019) διερευνά τις πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις των αποβλήτων στην Παλαιστίνη. Το υπό έκδοση βιβλίο της, Controlled Alienation: Airbnb and the Future of Home (Duke University Press), εξετάζει τη συνδιαμόρφωση της λιτότητας και της οικονομίας του διαμοιρασμού κατοικιών στην Ελλάδα. Είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Cultural Anthropology και της συμβουλευτικής επιτροπής του Critical AI. Έλαβε το διδακτορικό της στην Ανθρωπολογία από το Πανεπιστήμιο Columbia το 2015.
Η Sarah A. Tobin είναι Καθηγήτρια Έρευνας (Research Professor) στο Ινστιτούτο Chr. Michelsen (CMI) στο Μπέργκεν της Νορβηγίας. Η έρευνά της επικεντρώνεται στη διακυβέρνηση, τη μετανάστευση, τον εκτοπισμό, τη θρησκεία και την πολιτική οικονομία στη σύγχρονη Μέση Ανατολή, με ιδιαίτερη έμφαση στις καθημερινές εμπειρίες της εξουσίας, της ιδιότητας του πολίτη και της κοινωνικής αλλαγής. Είναι συγγραφέας του βιβλίου Everyday Piety: Islam and Economy in Jordan και ιδρύτρια του Na’rif, ενός δικτύου που υποστηρίζει την έρευνα για την ισλαμική χρηματοοικονομική στην Ευρώπη.