ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΕΠΙΤΕΛΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ: ΕΠΕΤΕΙΟΙ, ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΕΣ Συνέδριο για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821: 24-26 Σεπτεμβρίου 2021, Θεσσαλονίκη

Η Οργανωτική Επιτροπή είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει την έναρξη λειτουργίας της επίσημης ιστοσελίδας του Συνεδρίου στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

https://www.performingnationalidentity-greece200.gr/

Το Πρόγραμμα του Συνεδρίου είναι διαθέσιμο στον παραπάνω διαδικτυακό τόπο.

Επισυνάπτεται, επίσης, στην παρούσα ανακοίνωση.

Οι συνδιοργανωτές:
-Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης
-Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών
του Πανεπιστημίου Μακεδονίας,
– Εργαστήριο για τη Μελέτη του Πολιτισμού, των Συνόρων και του Κοινωνικού Φύλου του

Τμήματος ΒΣΑΣ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας,
-Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης
του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
-Τομέας Λαογραφίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας
του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

ΕΠΙΤΕΛΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ: ΕΠΕΤΕΙΟΙ, ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΕΣ
Συνέδριο για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821

Κοσμοπολιτικη, ετεροπολιτικη και επιστημολογιες του Νοτου: Συνομιλιες απο-αποικιοποιησης στην Ελλαδα, μεταξυ θεωρητικου λογου και ακτιβιστικης δρασης

Στη γειτονιά του Αλκαζάρ. Θεσσαλονίκη, 26.02.2021. Έρευνα-φωτογράφιση Μιλτιάδης Ζερμπούλης

Ημερομηνία: 9 Ιουνίου 2021
Ώρα: 5-8 μμ
Οργανωτές: dëcoloиıze hellάş σε συνέργεια με το Εργαστήριο μελέτης του Πολιτισμού, των Συνόρων και του Κοινωνικού Φύλου Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Σύνδεσμος: here (Meeting ID: 895 447 8253)

Διοργάνωση/Συντονισμός: Φ. Τσιμπιρίδου (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας)

Η Συνάντηση Εργασίας γίνεται στα πλαίσια της πρωτοβουλίας του Decolonize Hellas και ιδιαίτερα του άξονα Cosmopolitanisms/Cosmopolitics. Στο πλαίσιο του τελευταίου και υπό το πρίσμα της κριτικής στις διαδικασίες αυτό- και ετερο-αποικιοποίησης οι οποίες διέπουν τον ηγεμονικό λόγο της δυτικής επιστημολογίας και της λευκής υπεροχής, αναζητούμε τις σημασίες και τους μετασχηματισμούς του κλασικού Κοσμοπολιτισμού, από την εποχή της Αποικιοκρατίας μέχρι σήμερα. Στον απόηχο της μεταποικιακής κριτικής και της διυποκειμενικής πολυπολιτισμικότητας, και σε αντίστιξη με τον κλασικό ή νέο κοσμοπολιτισμό, επιχειρούμε να θέσουμε στο τραπέζι της συζήτησης τις έννοιες της φυλής, του ρατσισμού, της πατριαρχίας ή τις τεχνολογίες της αποικιοκρατίας μαζί με τις διαθεματικές, φεμινιστικές και άλλες διατομικές και ενσώματες ακτιβιστικές εμπειρίες ετεροπολιτικής – μια προσπάθεια που εμπνέεται από παγκοσμιοτοπικά κινήματα απο-αποικιοποίησης και βρίσκεται σε ανοιχτό διάλογο με τις επιστημολογίες του Νότου. Αναζητούμε πρακτικές κοσμοπολιτικής σε κινήματα, αντι-μαθήματα, ερευνητικές προοπτικές και καλλιτεχνικές παρεμβάσεις, σε σχεδιασμούς και συνεργατικά εγχειρήματα, στην πολιτική αλλιώς. Αφουγκραζόμαστε φωνές και ιστορίες υπεξούσιων, έτσι όπως επιβιώνουν στο περιθώριο ή στη διαρκή συνθήκη συνόρων και οριακότητας, διαμορφώνοντας την πολιτική στην καθημερινότητα, τη γνώση και την αμφισβήτηση στην ακαδημαϊκή σκέψη και πρακτική.

Απαντούμε σε ερωτήματα όπως:

  • Εντοπίζονται στα καθ’ημάς παραδείγματα τοπικών και υπερτοπικών επιστημολογιών, σε αναλογία με τις επιστημολογίες του Νότου, οι οποίες συνυφαίνονται με πρακτικές κοσμοπολιτικής σε συνθήκες απο-αποικιοποίησης (βλ. Λατινική Αμερική);
  • Πώς οι κατηγορίες οικείας ευαλωτότητας (μειονότητες, πρόσφυγες, μετανάστες, γυναίκες, επισφαλείς ζωές και άλλες εξαιρέσεις), αλλά και η αναστοχαστική παρατήρηση στα σύνορα των αποκλεισμών, συναρμολογούν δημιουργικά κοσμολογίες και τεχνολογίες του παρελθόντος, μπολιάζοντας την πρακτική με τη θεωρία;
  • Πώς συναρθρώνονται οι παράλληλες οικείες ιστορίες προσωπικών βιωμάτων, οι τοπικές κοσμολογίες, η εθνογραφική έρευνα, η προφορική ιστορία και οι φεμινιστικές μεθοδολογίες με την τέχνη, την τεχνογνωσία και την τεχνολογία;
  • Σε ποιο βαθμό οι πρακτικές συμπερίληψης, φροντίδας και ετεροπολιτικής αντιμιλούν στην προσωπική ιδιοτέλεια, την καπιταλιστική εκμετάλλευση, την αποικιοκρατική μήτρα του δομικού ρατσισμού, της κατοχής και των περιφράξεων, της πατριαρχίας και της κυριαρχίας επί της φύσης;
  • Υπάρχουν περιθώρια για την απο-αποικιοποίηση της γνώσης και της πολιτικής στην Ελλάδα και τις γειτονιές της με αναφορά στις αξίες του ανθρωπισμού αλλά και σε αναζήτηση ενός καθολικού ιδεώδους που δεν θα διαιρεί αλλά θα συμπεριλαμβάνει;

Συμμετέχουν: Φωτεινή Τσιμπιρίδου, Ίρις Λυκουριώτη, Αλέξανδρος Κιουπκιολής,  Μιλτιάδης Ζερμπούλης, Αιμιλία Βουλβούλη, Πέννυ Τραυλού, Μιχάλης Μπαρτσίδης, Ιωάννα Λαλιώτου.

Περιλήψεις εισηγήσεων / Βιογραφικά συμμετεχόντων:

“Περί κοσμοπολιτικής : εθνογραφία και εναλλακτικές δημοσιότητες, περιθωριακές βαλκανικές κοσμολογίες και δημιουργικές επιστημολογίες του Αιγαίου”

Φωτεινή Τσιμπιρίδου (Καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πρόεδρος Τμήματος ΒΣΑΣ, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας)

Περίληψη
Η παρουσίαση αναζητά γενεαλογίες, νοηματοδοτήσεις και διαστάσεις της κοσμοπολιτικής, έτσι όπως αυτή αποκρυσταλλώνεται μεταξύ έρευνας και ακτιβισμού στην καρδιά  της Λατινικής Αμερικής, ενώ παράλληλα φτάνει να τροφοδοτεί τη συζήτηση για τις επιστημολογίες του Νότου στο πλαίσιο της απο-αποικιοποίησης σήμερα. Αναζητούμε τη σημασία της διαθεματικότητας και της επισφάλειας στη διαμόρφωση δράσεων και πρωτοβουλιών που αμφισβητούν ηγεμονίες και αυταρχισμούς, θέτουν σε δοκιμασία την αποικιοποίηση της γνώσης για εαυτούς και άλλους, και επιδιώκουν τη συνύπαρξη της ζωής στον πλανήτη. Αντλώντας από το παράδειγμα μιας εθνογραφίας για τα κινήματα και τις φεμινιστικές μεθοδολογίες στο κέντρο της Παγκόσμιας Ιστανμπούλ αλλά και την εμπειρία από τη συλλογικότητα του Κοινωνικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης, από το 2008 και για 9 χρόνια, η παρουσίαση εντοπίζει καταρχάς τις συμπτώσεις, τις διαφορές και τις αποκλίσεις από τις χώρες του λουσόφωνου κόσμου. Η συνάντηση του  dëcoloиıze hellαş με τις δυνατότητες της κοσμοπολιτικής ανοίγει νέους δρόμους αναζητήσεων για εργαλειακή και δημιουργική αξιοποίηση περιθωριακών και ξεχασμένων κοσμολογιών, όπως αυτές που συναντούμε ακόμη στα Βαλκάνια και την Ανατολία, οι οποίες ενδέχεται να συστήσουν εναλλακτικές επιστημολογίες κοσμο-οικο-τεχνο-πολιτικό-γνωσίας (όπως για παράδειγμα αυτές που συναντούμε εντός του Αιγαίου Πελάγους), σε αναλογία με τις επιστημολογίες του Νότου,.

Στην παρουσίαση προτείνονται παραδείγματα δράσεων εναλλακτικής δημοσιότητας και αντι-μαθήματα που θα εμπλέκουν την ακαδημαϊκή γνώση και έρευνα με την ακτιβιστική πρακτική. Πέρα από το να αναδείξουμε φωνές, διαφορετικότητες και ανοχή, όπως συχνά έκανε η μεταποικιακή κριτική, θέτουμε μια διερώτηση σχετικά με τη δυναμική των εναλλακτικών επιστημολογιών στον δρόμο της κοσμοπολιτικής, διερώτηση που είναι ικανή να μετασχηματίσει τα αιτήματα της ανθρωπινότητας του πρότερου κοσμοπολιτισμού ως ευρωπαϊκού εκπολιτισμού σε πιο ισότιμα, συμπεριληπτικά και μη διαιρετικά εγχειρήματα συνύπαρξης στην καθημερινότητα, με αυτογνωσία και χειραφέτηση.  Εναλλακτικές επιστημολογίες συναρθρωμένων ιστοριών και πρακτικές κοσμοπολιτικής, οι οποίες γίνονται με όρους συμπερίληψης και φροντίδας και έχουν συχνά θηλυκό πρόσημο, καθώς συνομιλούν με φεμινιστικές μεθοδολογίες, σημειώνουν δειλά ή πιο δυναμικά μια απόκλιση από τους εξορθολογισμούς που επιβάλλει η συμμόρφωση στη μήτρα της δυτικής αποικιοποίησης και στις κατηγορίες φυλής, τάξης, φύλου, τόπου, περιφέρειας, ετεροκανονικότητας ή κάθε άλλης πιθανής εξαίρεσης. Εμπειρίες που αξιοποιούν δημιουργικά τις περιθωριακές κοσμολογίες των Βαλκανίων, αλλά και το παλίμψηστο των ανάξιων να ειπωθούν ιστοριών που συναντά συχνά η ανθρωπολογία και η προφορική ιστορία στον βαλκανικό χώρο, στα νησιά και τις ακτές του Αιγαίου, συναρμολογούν ιστορίες και εμπειρίες μιας νέας πολιτειότητας: ιστορίες ανθρώπων και μυθολογίες τόπων που έχουν απαγορευτεί, ξεχαστεί και θεωρηθεί μη δόκιμες από τις κυρίαρχες ιδεολογίες και θεολογίες, τραυματικές μνήμες υπεξούσιων υποκειμένων, βουβές, σκοτεινές υλικότητες και πλάσματα. Σε αυτό το πλαίσιο, θα εξεταστούν ιστορίες, εμπειρίες και δράσεις που προσφέρονται για έρευνα, διδασκαλία και εναλλακτικές δημοσιότητες, που υπερβαίνουν τους δυτικούς δυισμούς της διαίρεσης σε πλειοψηφίες και μειονότητες, και αντιφωνούν προκαλώντας τη λευκή υπεροχή της αυτοκρατορίας, το ευρωπαϊκό πλεονέκτημα και την τεχνολογική ανωτερότητα ως μονόδρομο στην αλυσίδα της παραγωγής, τον εξευγενισμό των πόλεων στον βωμό της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης, και την υπερ-εκμετάλλευση της φύσης από τον άνθρωπο.

Η Φωτεινή Τσιμπιρίδου είναι καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πρόεδρος  στο Τμήμα  Βαλκανικών Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και Διευθύντρια του Εργαστηρίου Μελέτης του Πολιτισμού, των Συνόρων και του Κοινωνικού Φύλου. Πραγματοποίησε επιτόπια έρευνα σε ένα χωριό πρώην προσφύγων και σε πομακικούς πληθυσμούς της ελληνικής Θράκης, σε χωριά της Μακεδονίας, της Πελοποννήσου και στο Σουλτανάτο του Ομάν. Μελέτησε λόγους και πρακτικές εθνικισμού και πολυπολιτισμικότητας στην ελληνική Θράκη, ενώ πραγματοποίησε συστηματική εθνογραφική έρευνα για τα φύλα, την πολιτειότητα και τις δημιουργικές εναλλακτικές δημοσιότητες στην Ιστανμπούλ. Από το 2018 και στο πλαίσιο της μετααποικιακής κριτικής, διερευνά το είδος της μετα-οθωμανικής θρησκευτικότητας και τις έμφυλες υποκειμενικότητες στα Βαλκάνια, την Τουρκία και την Μέση Ανατολή. Παράλληλα και  υπό το πρίσμα της κριτικής αστεακής εθνογραφίας σε πόλεις της Μεσογείου, αναζητά τη σημασία των φεμινιστικών μεθοδολογιών και των άλλων πρακτικών αντίστασης και δημιουργικής διαμαρτυρίας στον δρόμο της κοσμοπολιτικής. Είναι συνιδρύτρια του δικτύου CREABALK – Creative Balkans. https://www.uom.gr/ft

“Κοσμοπολιτικές Τεχνογεωγραφίες: Οι Επιστημολογίες του Νότου και τα τεχνουργήματα-τεχνάσματα προς μια αποαποικιοποίηση του σχεδιασμού (design)”.

Ίρις Λυκουριώτη (Επικ. Καθηγήτρια, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας/ Οι αρχιτέκτονες της Φάλαινας)

Περίληψη
Η αποαποικιακότητα (decoloniality), όπως και οι επιστημολογίες του Νότου κατά τον Santos (2012), εκτός από θεωρητικά παραδείγματα που ενισχύουν την κριτική, αποτελούν σχέδια διεύρυνσης των δυνατοτήτων παρόντος-παρελθόντος (κοινωνιολογία των απουσιών) και του μέλλοντος (κοινωνιολογία των αναδύσεων) προς τη συγκρότηση μελλοντικών συστημάτων κοινωνικής παραγωγής και γνωσιακών σχέσεων (οικολογία γνώσεων).  Δυνητικά μπορούν να οδηγήσουν στο ξεπέρασμα των διχοτομιών και των ‘αβυσσαλέων’ (abyssal) κοινωνικών και γεωπολιτικών ανισοτήτων που έχουν παραχθεί κατά τους αιώνες της ιστορικής και αδιαίρετης συνέργειας καπιταλισμού, αποικιοκρατίας και πατριαρχίας στο πρόγραμμα της νεωτερικότητας (modernity). Οι επιστημολογίες του Νότου, αποτελούν ένα θεωρητικό-γνωσιακό σύστημα που φιλοδοξεί να λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη (συμπαραγωγή χειραφετητικών θεωριών και πράξεων) με όρους ‘οπισθοφυλακής’ (rear-guard, δηλαδή σε σύμπραξη με τα σχήματα κοινωνικών κινημάτων, αιτημάτων και αντιστάσεων) και όχι ‘πρωτοπορίας’ (avant-garde, δηλαδή χειραφέτηση υπό τις οδηγίες μιας εμπνευσμένης-εξειδικευμένης ελίτ). Οι επιστημολογίες του Νότου μπορούν να γίνουν κατανοητές με όρους τεχνήματος (craft) και όχι αρχιτεκτονήματος (architecture).

Με βάση τις επιστημολογίες του Νότου (μαζί με πεδία όπως η αποανάπτυξη, η ομότιμη παραγωγή και ο οικοφεμινισμός) επιχειρούμε να φανταστούμε σχεδιαστικά-κατσκευαστικά μέλλοντα παραγωγής του σύγχρονου υλικού πολιτισμού που προτάσσουν τη δικαιοσύνη, την παραγωγική αυτάρκεια και τη χειραφέτηση των υποκειμένων που εμπλέκονται στην παραγωγή του (υλική, δικαιωματική και γνωσιακή). Στα πλαίσια ενός ερευνητικού-μεταπτυχιακού εκπαιδευτικού προγράμματος στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με τίτλο Τεχνογεωγραφίες, καθώς και μέσα από τη μεθοδολογία της μελέτης και κατασκευής χώρων και υλικών αντικειμένων που εφαρμόζουμε στη σχεδιαστική δουλειά μας (Γραφείο αρχιτεκτονικής Οι αρχιτέκτονες της Φάλαινας), πειραματιζόμαστε πάνω σε δύο αρχές: α) στο συγκερασμό (όχι τον ανταγωνισμό) τεχνικών γνώσεων και τεχνικών υποδομών που προέρχονται από την παράδοση και τις τεχνολογίες αιχμής που έχουν ευρεία διάδοση τόσο στην πόλη όσο και στην ύπαιθρο και β) στη διεύρυνση της βιβλιογραφίας, δηλαδή στη μελέτη και διαρκή αναφορά τόσο σε έργα λαϊκής όσο και λόγιας/υψηλής τέχνης και αρχιτεκτονικής με τον ίδιο υβριδικό τρόπο. Μας ενδιαφέρει η κατανόηση των τεχνικών συνθηκών παραγωγής μέσα στις αντιφάσεις της ελληνικής περιφερειακότητας και οι τρόποι/τεχνάσματα αυτές να ξεπεραστούν. Θεωρούμε ότι αυτά τα γνωσιολογικά υβρίδια παράγουν κατ’αρχήν τεχνουργήματα κοινωνικά βιώσιμα και ενσωματωμένα γιατί βασίζονται σε ευρέως διαδεδομένες τεχνολογίες σε επίπεδο μικρών ανεξάρτητων μονάδων παραγωγής επουλώνοντας, κατά το δυνατόν, τις διακρίσεις ανάμεσα στη χειρονακτική και την πνευματική εργασία, ανάμεσα στην ύπαιθρο και την πόλη. Επιπρόσθετα παράγουν τεχνάσματα (καινοτομία) εφόσον καλλιεργούν την εφευρετικότητα σε ευρεία κοινωνική και γεωγραφική κλίμακα απο-περιφράσσοντας (ή αποαποικιοποιώντας) την τεχνική γνώση και άρα την επινοητικότητα που συνδέεται με τη βελτίωση της ζωής (ευ ζην, buen vivir, sumak kawsay κ.α.). Θεωρούμε ότι τέτοια υβριδικά τεχνουργήματα και τεχνάσματα  που λειτουργούν στη βάση της συμπεριληπτικότητας και της πληθυντικότητας (pluriversality) και όχι του ελιτισμού, αποτελούν κοσμοπολιτικές για την κατασκευή αποαποικιοποιημένων κοσμοπολίτικων ενδιαιτημάτων και αποαποικιοποιημένων αισθητικών παραδειγμάτων.

Η Ίρις Λυκουριώτη (Αθήνα, 1970) είναι Αρχιτέκτων ΕΜΠ, 1996, 2001 και Επίκουρη Καθηγήτρια Τμήματος Αρχιτεκτόνων Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Από το 2005 έχει σχηματίσει την ομάδα Οι αρχιτέκτονες της Φάλαινας, ένα γραφείο αρχιτεκτονικής με έδρες στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες, το οποίο σχεδιάζει και κατασκευάζει κτίσματα και αντικείμενα ενώ παράλληλα διεξάγει έρευνα επάνω στη χρήση και την παραγωγή τους. Λαμβάνοντας υπόψη τον ανθρωπογενή χαρακτήρα της παραγωγής των κτισμάτων και τη σημασία των τεχνικών κατασκευής ως βασικές γνώσεις για την κοινωνική οικονομία και τον πολιτισμό, η ομάδα υποστηρίζει τη διασπορά της ελευθέριας εργασίας σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας κτίρια και πρωτότυπα αντικείμενα σε συνεργασία με εξειδικευμένους τεχνίτες και εργαστήρια/βιοτεχνίες μικρής κλίμακας. Το 2014, το διεθνές περιοδικό Blueprint συμπεριέλαβε την ομάδα Οι αρχιτέκτονες της Φάλαινας ανάμεσα στα οκτώ πιο καινοτόμα γραφεία αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα της αφορούν τέσσερα πεδία: πρώτον γνωσιολογικά ζητήματα για την αρχιτεκτονική σύνθεση και την υλική παραγωγή της αρχιτεκτονικής, δεύτερον ζητήματα χώρου, ιστοριογραφίας και θεωρίας σε σχέση με το φύλο, τρίτον το λαϊκό πολιτισμό και τέταρτον, την πολιτική διάσταση που καθορίζει τη σχέση της γνώσης (παραλειπόμενα της ιστορίας) με το σχεδιασμό και την παραγωγή του χώρου και των υλικών αντικειμένων με θεωρητική βάση τις Επιστημολογίες του Νότου. Έχει συν-επιμεληθεί βιβλία και το θεωρητικό, εκπαιδευτικό και κτισμένο έργο της έχει παρουσιαστεί σε εκθέσεις, εργαστήρια, συνέδρια και επιστημονικά έντυπα, ελληνικά και διεθνή.

“Σύγχρονη δημοκρατική ετεροπολιτική και εμπειρικά θεμελιωμένη πολιτική θεωρία”

Αλέξανδρος Κιουπκιολής (Aναπληρωτής Kαθηγητής Σύγχρονης Πολιτικής Θεωρίας, ΑΠΘ)

Περίληψη
Τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε γίνει μάρτυρες της ανάδυσης μιας ποικιλόμορφης εναλλακτικής δημοκρατικής πολιτικής που επιδιώκει να προαγάγει την ίση ελευθερία στην εποχή μας κι έρχεται σε ρήξη τόσο με τη συμβατική πολιτική της αντιπροσώπευσης από κόμματα και κυβερνήσεις στο πολιτικό σύστημα όσο και με τις τυπικές παραδόσεις του ακτιβισμού των πολιτών. Αυτή η «ετεροπολιτική» (ή ‘alter-politics’ κατά Hage 2015) αποδίδει προτεραιότητα στην πράξη έναντι της ιδεολογίας και προκρίνει έναν οραματικό πραγματισμό που απευθύνεται ευρύτερα στην κοινωνία. Η σύγχρονη δημοκρατική ετεροπολιτική συνυφαίνει την «προεικόνιση», την κοινωνική καινοτομία και τους αντι-θεσμούς με τη μαζική κινητοποίηση και ενασχόληση με τους κρατικούς θεσμούς. Συνδυάζει τη συνελευσιακή δημοκρατία με την αντιπροσωπευτική διακυβέρνηση, και υπερβαίνει τη διαιρετική τομή μεταρρύθμιση/επανάσταση. Είναι τοπική και ταυτόχρονα παγκόσμια δικτυωμένη. Τέλος, αυτή η ετεροπολιτική εμφορείται από μια άλλη λογική και ηθική, οι οποίες αποκηρύσσουν τον δογματισμό και την «καθαρολογία», δίνουν έμφαση στην περιπλοκότητα, την ποικιλομορφία, τις αντιφάσεις και τις αναμείξεις, αναγνωρίζουν την έλλειψη εύκολων λύσεων σε δύσκολες προκλήσεις, ενστερνίζονται τον πλουραλισμό, την ανοικτότητα, την αναστοχαστικότητα και τον πειραματισμό.

Στο ερευνητικό μας έργο Ετεροπολιτικές επιδοθήκαμε σε μια εμπειρικά θεμελιωμένη έρευνα γύρω από τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα, τους θεσμούς και τις πρακτικές που επινοούν εναλλακτικούς τρόπους πολιτικής δράσης και αυτοδιαχείρισης των κοινοτήτων στην κλονισμένη από την κρίση Νότια Ευρώπη (Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία). Σε αυτό το ερευνητικό εγχείρημα, η πολιτική θεωρία διαπνέεται από την ιδέα ότι μια συνέργεια της πολιτικής σκέψης με την ανθρωπολογία και την εθνογραφική έρευνα πεδίου μπορεί να μας βοηθήσει να «απο-αποικιοποιήσουμε» την πολιτική θεωρία καθώς αναστοχαζόμαστε και φανταζόμαστε διαφορετικά την πολιτική για την υπόθεση της ίσης ελευθερίας και των κοινών μέσα μιας εθνογραφικής αλληλεπίδρασης με την καθημερινή πολιτική δράση και σκέψη. Αυτή η αλληλεπίδραση είναι ζωτικής σημασίας για τη διαμόρφωση εμπειρικά θεμελιωμένων, εξειδικευμένων, συγκεκριμένων και διαφοροποιημένων εννοήσεων του πολιτικού. Συνίσταται, επίσης, από τη σκοπιά μιας δημοκρατικής πολιτικής θεωρίας η πρακτική της οποίας θα εμπνεόταν η ίδια από τις αξίες της ελευθερίας και της ισότητας στην πολιτεία. Μια/ένας δημοκρατική/ός πολιτικός θεωρητικός δεν αντιλαμβάνεται το έργο της/του ως την παραγωγή εννοιολογικών αναλύσεων και κανονιστικών κρίσεων από μια θέση αυθεντίας του «υποκειμένου που γνωρίζει» την αλήθεια και μεταδίδει αυτή την αλήθεια ή την υπαγορεύει στον απλό, αδαή κόσμο. Συλλαμβάνει, αντιθέτως, το επάγγελμά της/του ως σκέψη, ανάλυση και συζήτηση που συμμετέχει σε μια διαρκή πολιτική συνομιλία με άλλους πολίτες, στη βάση της ισότητας, με την οποία η/ο θεωρητικός συνεισφέρει ως ίση/ος πολίτης σε συλλογικές διαμάχες και διαβουλεύσεις. Συνεπώς, η/ο θεωρητικός πρέπει να εγκύψει στις ιδέες και τις πρακτικές των συμπολιτών, των συνομιλητών και των πολιτικών της/του αντιπάλων.

O Αλέξανδρος Κιουπκιολής είναι αναπληρωτής καθηγητής Σύγχρονης Πολιτικής Θεωρίας στο ΑΠΘ. Έχει σπουδάσει Κλασσική Φιλολογία (ΕΚΠΑ) και Σύγχρονη Πολιτική Θεωρία (MA, Essex University, DPhil, Oxford University). Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στη ριζοσπαστική δημοκρατία, τα κοινά, τα κοινωνικά κινήματα και τη φιλοσοφία της ελευθερίας. Έχει πραγματοποιήσει ένα ερευνητικό πρόγραμμα ERC COG γύρω από αυτά τα θέματα (Heteropolitics, 2017-2020) και έχει δημοσιεύσει συναφή βιβλία και άρθρα, όπως τη μονογραφία Freedom after the critique of foundations (Palgrave Macmillan 2012) και τον συλλογικό τόμο Radical democracy and collective movements today (Ashgate 2014, επιμ. με Γ. Κατσαμπέκη). Στις πρόσφατες δημοσιεύσεις του περιλαμβάνονται τα άρθρα ‘Commoning the Political, Politicizing the Common’ (Contemporary Political Theory 17.3, 2018), ‘Movements post-hegemony: how contemporary collective action transforms hegemonic politics’ (Social Movement Studies, 17.1,  2018), ο τόμος The Populist Radical Left in Europe (Routledge 2019, επιμ. με Γ. Κατσαμπέκη), και η μονογραφία Τhe Common and Counter-hegemonic Politics (Edinburgh University Press 2019).

“Ζωντανοί κοινωνικοί Χώροι ή μνημειοποίηση; Πολιτικές ανάπλασης και η παραγωγή ‘ατοπικότητας’   στο ιστορικό κέντρο της  Θεσσαλονίκης”.

Μιλτιάδης Ζερμπούλης  (Δρ. Κοινωνικής Ανθρωπολογίας ΠΑΜΑΚ, Ερευνητής/Αναπληρωτής Διευθυντής στο Ινστιτούτο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης της Ακαδημίας της Αστυνομίας του Αμβούργου)

Περίληψη
Η ανακοίνωση εγγράφεται σε μια συζήτηση περί κοσμοπολιτικής και κοσμολογίας στην καθημερινότητα της πόλης, επιχειρώντας να αναδείξει διαφορετικούς από τους επίσημους λόγους, πρακτικές και δράσεις από τα κάτω που αναπαρήγαγαν κοινωνικά τον χώρο γύρω από το παλιό Δημαρχείο, γνωστό στους Θεσσαλονικείς και ως «Κερβάν Σεράι». Αυτή η χωρική πραγματικότητα ενός παλίμψηστου μνήμης στην πόλη και μιας διαθεματικής και ετερογενούς συμβίωσης σε γειτονιά του κέντρου κινδυνεύει κάτω από διαδικασίες ανάπλασης και πολιτιστικής αξιοποίησης σύμφωνα με τις εθνικές και εντέλει αποικιακές πολιτικές μνημειοποίησης. Για τουλάχιστον ένα αιώνα κάτοικοι, καταστηματάρχες, επισκέπτες και κτίρια (μνημεία ή μη) συγκροτούσαν ένα δίκτυο αλληλόδρασης παράγοντας και αναπαράγοντας κοινωνικά την περίφημη γειτονιά της αγοράς του παλιού, της ευκαιριακής και φθηνής κατανάλωσης αλλά και της λαϊκής διασκέδασης στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια ο χώρος εμφανίζει έντονα σημάδια εγκατάλειψης και «απονέκρωσης». Φαίνεται πως στην ερήμωση αυτή και στην αποδιοργάνωση του κοινωνικού δικτύου συνέβαλαν ηγεμονικές πολιτικές εξευγενισμού που δεν έλαβαν υπόψη τις κοινωνικές σχέσεις και τη νεώτερη ιστορία του χώρου, εκδιώκοντας βιαία δρώντες και πρακτικές που συνιστούσαν συγκροτησιακά στοιχεία της συγκεκριμένης γειτονιάς. Με αφορμή αυτούς τους διαφορετικούς λόγους αλλά και τις πρακτικές που βοηθούν τους εκάστοτε δρώντες να φαντασιώνονται και τελικά να διεκδικούν να ορίσουν το μέλλον του χώρου η ανακοίνωση φιλοδοξεί να προβληματοποίησει την έννοια του μνημείου με όρους αποικιοποίησης, αλλά και την ίδια τη διαδιακασία μνημειοποίησης με στόχο την πολιτιστική αξιοποίηση, συζητώντας ενδεχόμενες εναλλακτικές χρήσεις που θα αποδέσμευαν τους χώρους και τα κτίρια από εθνικές και συμβολικές πολιτικές επίδειξης φυλετικής, πολιτισμικής ανωτερότητας και θρησκευτικού συντηρητισμού. Η απομνημειοποίηση και αποσυμβολοποίηση του χώρου και των υλικοτήτων του θα μπορούσε να βοηθήσει κοσμοπολιτικά σε μια πιο δημοκρατική και ισότιμη συμμετοχή στην πόλη, ενώ θα λειτουργούσε αποτρεπτικά για οποιαδήποτε καταστροφή τους. Μια τέτοια στάση με όρους αποαποικιοποίησης θα δημιουργούσε ενδεχόμενα συνέχειες στις καθημερινές οικειότητες ενεργοποιώντας τον αναστοχασμό για τους κατεσταλμένους τρόπους ζωής στην πόλη.

Ο Μιλτιάδης Ζερμπούλης είναι κάτοχος διδακτορικού στην Κοινωνική Ανθρωπολογία από το τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Από το 2015 μέχρι το 2017 εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης στο τμήμα Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας και Λαογραφίας του Πανεπιστήμιου του Αμβούργου, όντας υπότροφος της Γερμανικής Υπηρεσίας   Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD) και του Ελληνογερμανικού Ταμείου  για το Μέλλον. Από το 2017 μέχρι το 2021 διηύθυνε προγράμματα ενσωμάτωσης Προσφύγων και Μεταναστών της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Προσφύγων στον μη κυβερνητικό οργανισμό Multikulturelles Forum e.V που δραστηριοποιείται σε ζητήματα μετανάστευσης στη Βόρεια Ρηνανία Βεστφαλία της Γερμανίας. Από την 1η Ιουνίου εργάζεται ως επιστημονικός συνεργάτης και αναπληρωτής διευθυντής στο Ινστιτούτο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης της Ακαδημίας της Αστυνομίας του Αμβούργου. Έχει διεξάγει επιτόπια έρευνα στη Γερμανία και στην Ελλάδα. Τα ακαδημαϊκά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τον υλικό πολιτισμό, την ανθρωπολογία του χώρου, τον πολιτισμό του κράτους,  την ανθρωπολογία των κοινωνικής τάξης, τις θρησκευτικές και εθνοτικές μειονότητες και τη μετανάστευση.

“‘Κέντρο Γυναικών Καρδίτσας’: Ετεροπολιτική και Πολιτική της Φροντίδας στο πλαίσιο ενός οικοσυστήματος Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας”.

Αιμιλία Βουλβούλη (Κοινωνική Ανθρωπολόγος, Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)

Περίληψη
Η παρουσίαση αποτελεί μία προσπάθεια σκιαγράφησης εναλλακτικών μορφών πολιτικής συμμετοχής (ετεροπολιτικών) στο πλαίσιο ενός διαθεματικού συλλογικού εγχειρήματος, του Οικοσυστήματος Συνεργατισμού Καρδίτσας (ΟΣΚ), οι οποίες προάγουν τη συλλογική αυτοδιαχείριση κοινών αγαθών και μπορούν να λειτουργήσουν καταλυτικά σε διαδικασίες δημοκρατικού μετασχηματισμού με κατεύθυνση μεγαλύτερη ισότητα και ελευθερία. Η έννοια της Ετεροπολιτικής περιγράφει τους τρόπους οργάνωσης αυτo-οργανωμένων εγχειρημάτων που παράγουν μία ‘άλλη’ πολιτική με όρους οριζοντιότητας και αυτοδιαχείρισης, εναλλακτική στην κατακόρυφη ιεραρχία της κρατικό-κεντρικής πολιτικής και συναντάται με την έννοια της Κοσμοπολιτικής που περιγράφει τη μετουσίωση των τοπικών κοσμοαντιλήψεων σε συλλογικούς πυρήνες δράσης από τα κάτω. Στο πλαίσιο αυτό, η παρουσίαση θα ξεκινήσει με μία συνοπτική παρουσίαση του ΟΣΚ και στη συνέχεια θα επικεντρωθεί στο Κέντρο Γυναικών Καρδίτσας (ΚΓΚ) που αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά εγχειρήματα του οικοσυστήματος μέσα από το πρίσμα της Ηθικής της Φροντίδας όπως αυτή επιτελείται από τις γυναίκες του ΚΓΚ προς στις ωφελούμενες γυναίκες που αναζητούν στήριξη από το Κέντρο. Η επιτέλεση αυτή δημιουργεί μία ευνοϊκή συνθήκη ευδοκίμησης μίας ριζοσπαστικής πολιτικής φαντασίας και αυτή με τη σειρά της, συνεισφέρει στην επανοικειοποίηση του πολιτικού στη βάση συν-αισθημάτων (affect) που αναδύονται μέσα από αυτήν την πρακτική. Ταυτόχρονα καλλιεργεί μία συλλογική συνθήκη ύπαρξης όπου οι εμπλεκόμενες υποκειμενικότητες ανα/παράγονται μέσω της απο-αποικιοποίησης του πολιτικού από το ιεραρχικό κρατικο-κεντρικό μοντέλο άσκησής του αλλά και της παραδοχής ότι το ‘προσωπικό είναι πολιτικό’. Με αυτόν τον τρόπο, η Ηθική της Φροντίδας μετουσιώνεται σε ‘Πολιτική της Φροντίδας’. Μία πολιτική που αφορά σε προεικονιστικές, από κοινού πολιτικές πρακτικές (commoning) οι οποίες αμφισβητούν στην πράξη οικονομικές, κοινωνικές, πολιτισμικές και έμφυλες ιεραρχίες και ηγεμονίες και απαντά σε ζητήματα ισότητας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας.

Η Αιμιλία Βουλβούλη είναι κοινωνική ανθρωπολόγος, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχει σπουδάσει Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (SOAS, UCL). Έχει διεξάγει εθνογραφική έρευνα σε Τουρκία, Ελλάδα και ΗΠΑ. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στην συλλογική δράση, στη μελέτη των κοινών (commons), στην εργασιακή επισφάλεια και στην πολιτική της καθημερινότηταςκαι έχει δημοσιεύσει συναφή κείμενα όπως τη μονογραφία From Environmentalism to Transenvironmentalism:The Ethnography of an Urban Protest in Modern Istanbul (Peter Lang 2008), το κεφάλαιο «‘Τίγρεις και μαντίλες της Ανατολίας’: Νεο-φιλελεύθερη επιχειρηματικότητα και Νέο-ισλαμικά ήθη σε μία πόλη της Κεντρικής Ανατολίας» στον συλλογικό τόμο, Εθνογραφία και καθημερινότητα στην ‘καθ’ ημάς Ανατολή’ (επιμέλεια Φ. Τσιμπιρίδου, Εκδόσεις Κριτική, 2020), τα άρθρα «The vicious circle of precarity: Being academic in the era of Neoliberalism and Authoritarianism» (Social Anthropology/Anthropologie Sociale, 2019) και «From Tarlabaşı to Gezi and beyond: The 2013 event in the conjuncture of Neoliberal times» (Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών, 2017).

“Για την αποαποικιοποίηση της εθνογραφικής πρακτικής”.

Πέννυ Τραυλού (Λέκτορας Πολιτιστικής Γεωγραφίας και Θεωρίας, Σχολή Αρχιτεκτονικής & Αρχιτεκτονικής Τοπίου, Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου)

Στην εισαγωγή του βιβλίου «Επιστημολογίες του Νότου», ο Buoventura de Sousa Santos προτείνει το Μανιφέστο για το BuenVivir, «τη καλή ζωή», σε αντιπαραβολή με το Μανιφέστο για Διανοούμενους- Ακτιβιστές. Καλεί για αντίσταση στην ΤΙΝΑ και την τριάδα του Παγκόσμιου Βορρά, τον καπιταλισμό, την αποικιοκρατία και τη πατριαρχία, και τον οραματισμό για τις πιθανότητες ενός εναλλακτικού κόσμου. Αυτό είναι ένα διπλό κάλεσμα: να αναγνωρίσουμε τη σημασία των επιστημολογιών του Νότου και την ανάγκη για πολιτική δράση. «Είναι μια εποχή επιστημολογικής φαντασίας που στοχεύει στην ανανέωση της πολιτικής φαντασίας […] για την ενίσχυση των κοινωνικών αγώνων ενάντια στην κυριαρχία» (Santos 2018: 126-127).

Με γνώμονα τα δύο μανιφέστα του Santos, η παρουσίαση θα εστιάσει στον τρόπο με τον οποίο η σκέψη από τον Νότο απαιτεί μια επιστημονική αποαποικιοποίηση της «εθνογραφικής πρακτικής». Η ερώτηση εδώ είναι πολύ απλή: Ποιά είναι τα μεθοδολογικά εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε  με άλλους/ες για έναν εναλλακτικό κόσμο; Η παρουσίαση θα βασιστεί σε υλικό από την εθνογραφική επιτόπια έρευνα στο Μεντεγίν (Κολομβία) και στην Αθήνα (Ελλάδα) – δύο πόλεις που αμφισβητούν τη διχοτομία του κέντρου και της περιφέρειας, Παγκόσμιου Βορρά και Νότου – κατά τα τελευταία 6 χρόνια, μια εποχή κοινωνικοπολιτικής αναταραχής. Η εθνογραφική μελέτη εξετάζει την άυλη πολιτιστική κληρονομιά όπως αυτή τη στιγμή κατασκευάζεται στο πλαίσιο της καθημερινής αντίστασης και αγώνων για τη δημιουργία πολιτιστικών κοινών, κοινών γνώσεων και πρακτικών, στην αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων στον καπιταλισμό, την αποικιοκρατία και την πατριαρχία. Η από-εκμάθηση (unlearning), η ριζοσπαστική φαντασία, η σκέψη με άλλους/ες/α, είναι μερικά από τα μεθοδολογικά εργαλεία που έχουν πειραματιστεί και δοκιμαστεί σε όλη την εθνογραφική επιτόπια εργασία, για να καταστεί ορατό ένα αναδυόμενο δίκτυο πολλαπλών γνώσεων.

Η Πέννυ Τραυλού είναι Λέκτορας Πολιτιστικής Γεωγραφίας και Θεωρίας (Σχολή Αρχιτεκτονικής & Αρχιτεκτονικής Τοπίου) στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Το ερευνητικό της έργο επικεντρώνεται στην πολιτική του δημόσιου χώρου, της κοινωνικής δικαιοσύνης, των κοινών, των συνεργατικών πρακτικών, των πολιτιστικών τοπίων και της εθνογραφίας. Έχει συμμετάσχει σε διεθνή ερευνητικά προγράμματα που χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το UK Research Council. Από το 2011, πραγματοποιεί εθνογραφική έρευνα για τις πρακτικές συνεργασίας σε αναδυόμενα δίκτυα (π.χ. δημιουργούς ψηφιακών μορφών τέχνης, πρωτοβουλίες συνεργατικής οικονομίας, μετατοπισμένους μετανάστες και πρόσφυγες).Η πιο πρόσφατη έρευνά της αφορά τα πολιτιστικά κοινά στην Κολομβία και τα δίκτυα αλληλεγγύης στην Αθήνα. Παράλληλα με την ακαδημαϊκή της πορεία, η Πέννυ Τραυλού είναι ακτιβίστρια σε θέματα των αστικών κοινών και της χωρικής δικαιοσύνης. Είναι συνδιευθύντρια του Φεμινιστικού Αυτόνομου Κέντρου Έρευνας (https://feministresearch.org/).

“Από τον εσωτερικό αποκλεισμό στην κοσμοπολιτική”

Μιχάλης Μπαρτσίδης (Δρ. Πολιτικής Φιλοσοφίας, Διδάσκων ΕΑΠ, Επιστημονικός Διευθυντής Ινστιτούτο Πουλατζάς)

Περίληψη:
Στο πλαίσιο του κλασικού κοσμοπολιτισμού κυριαρχούσε το καθολικό ιδεώδεςτης γραμμικής προόδου της ανθρωπότητας προς την ένωση της με ορίζοντα τον κόσμο ως ειρηνικής, πολιτισμένης και αδερφωμένης. Το ιδεώδες αυτό χρησίμευσε ως κοινή παράσταση ατόμων, ομάδων και τάξεων εμπνέοντας τις αντίστοιχες πρακτικές. Ωστόσο, πριν αλλά κυρίως κατά τη διάρκεια του 20ου αι., μια σειρά από ιστορικά γεγονότα (αποικιοκρατία, Ολοκαύτωμα, κ.ά.) και διαδικασίες (κατάρρευση νεωτερικών ενοποιητικών ιδεολογιών, μεταναστευτικές κινήσεις, διαιώνιση ποικίλων ανισοτήτων κ.λπ.) διέλυσαν την προοπτική αυτή, καταλείποντας ένα πεδίο ετερογενών παραστάσεων της ανθρωπότητας ως διηρημένης με πολλαπλές χρονικότητες. Σήμερα, πλέον, δεν παρατηρούνται απλώς ανισότητες αλλά η παγίωσή τους μέσω της άρθρωσής τους με τους ποικίλους αποκλεισμούς σε μια ιδιαίτερη και παράδοξη κοινωνική, πολιτισμική και ανθρωπολογική συνθήκη: ζούμε και πράττουμε μέσα σε μια καθολικότητα χωρίς καθολικό ιδεώδες.

Η απουσία καθολικού ιδεώδους μετατρέπεται σε εσωτερικό μπλοκάρισμα της διαδικασίας παραγωγής ταυτοτήτων ατομικών και συλλογικών. Στη συνθήκη εσωτερικού αποκλεισμού τα ανθρώπινα υποκείμενα μετεωρίζονται, σχεδόν υστερικά θα λέγαμε, χωρίς να μπορούν να χρησιμοποιήσουν κάποιο μοντέλο μετασχηματισμού των παθών σε λόγο, των βιωμάτων σε σκέψη, στενεύουν τον εσωτερικό χώρο- όριο από το οποίο βλέπουν το άπειρο του κόσμου ως ολοένα και πιο πεπερασμένο.

Οι νεωτερικές κοσμοπολιτικές δυτικές αξίες λειτούργησαν, συγχρόνως, και ως ηγεμονικές διακρίσεις, ιεραρχίες οι οποίες επεβλήθησαν πάνω σε μια τεράστια ποικιλία άλλων γνώσεων, κοσμολογιών και πρακτικών των λαών, φυλών, κοινοτήτων του παγκόσμιου Νότου, οδηγώντας σε μια διαρκή «γνωσιοκτονία» της πολλαπλής «μήτιδος» του κόσμου, σε απώλεια κυριαρχίας και δυνατότητας χειραφέτησης.

Μεταβαίνοντας στην decolonial συνθήκη, οι εν λόγω ιεραρχίες, διακρίσεις και αποκλεισμοί που οδηγούν στην υπερβολική βία, συνεχίζονται τώρα στο εσωτερικό των δυτικών χωρών εσωτερικεύοντας, τρόπον τινά, τα όρια-εμπόδια-φραγμούς που είχαν επιβληθεί στους άλλους του «υπόλοιπου κόσμου».

Αντιτάσσουμε πρακτικές κοσμοπολιτικής που αμφισβητούν κοινωνικές  ιεραρχίες,  έμφυλες κυριαρχίες και πολιτισμικές ηγεμονίες. Σε μια διατομική οντολογία συγκρότησης της σχέσης και των υποκειμένων ο δεσμός βρίσκεται μέσα μας και συγχρόνως έξω στις κοινές πρακτικές, βιώματα, εμπειρίες, εικόνες και θεσμούς. Αντί των διαιρετικών και αποσχιστικών πρακτικών προτιμούμε τις διατομικές (transindividual) πρακτικές συμπερίληψης, εμπειρίες φροντίδας, αλληλεγγύης, αυτονομίας, χειραφέτησης και αγάπης που οδηγούν στη διέλευση του εσωτερικού ορίου.

Παρουσιάζουμε Παραδείγματα: 1.  Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ- Κοινωνικό Εργαστήριο Θεσσαλονίκης: ένα παράδειγμα αλλαγής της πολιτικής, μια εμπειρία κοσμο-πολιτικής με εστίαση στο “Cosmopolit seminar”, το οποίο εμπνεύστηκε από  τα Caracoles στην Τσιάπα-Ζαπατίστας. 2. Θεσσαλονίκη 2000-2018 ως παράδειγμα κοσμοπολιτικής.

Γιατί έχει σημασία στο decolonial πλαίσιο μια τέτοια διπλή κίνηση επιστροφής και διεύρυνσης; Αφενός διότι πρόκειται για κινήματα και παραδείγματα όπου αναδύθηκε η χαμένη γνώση αλλά ηττήθηκαν. Ωστόσο ήταν μια συνάντηση γόνιμη, έκανε αλλιώς πολιτική και τώρα επιστρέφουμε σε αυτά για να τα αναγνωρίσουμε σε μια συμπεριληπτική ιστορία. Αφετέρου διότι αρθρώνοντάς τα με την πλανητική κρίση αποσκοπούμε σε μια διατομική μη ανθρωποκεντρική κοσμολογία- οντολογία.

Ο Μιχάλης Μπαρτσίδης, διδάσκει Φιλοσοφία στο ΕΑΠ και είναι Επιστημονικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και υποστήριξε  τη διδακτορική του διατριβή με  θέμα: Φιλοσοφία και πολιτική στο έργο του Etienne Balibar. Εκπόνησε και υποστήριξε τη μεταδιδακτορική του Θέση (postdoc) στον Τομέα Φιλοσοφίας του ΑΠΘ με θέμα «Διασχίζοντας το “εσωτερικό όριο”, Έρευνες Πολιτικής Ηθικής». Δίδαξε στο Τμήμα Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Α.Π.Θ., στο  ΠΜΣ του Παντείου Πανεπιστημίου και σε άλλα Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών.  Tα ερευνητικά του ενδιαφέροντα κινούνται στον χώρο της Σύγχρονης Ευρωπαϊκής Φιλοσοφίας και της Πολιτικής Φιλοσοφίας (μέρος δε σε συνεργασία με Πολιτική Ανθρωπολογία) όπως στο: Μπαρτσίδης, Μιχάλης (2014). Διατομικότητα, Κείμενα για μια Οντολογία της Σχέσης Εισαγωγή, Επιλογή των κειμένων, Επιμέλεια του τόμου/ [μτφρ. Λουκία Μάνο]. Αθήνα :Νήσος.

“Προσφυγικό σε κρίσιμα χρόνια: θυμικός κοσμοπολιτισμός και κριτικός τοπικισμός”.

Ιωάννα Λαλιώτου  ( Αναπλ. Καθηγήτρια Σύγχρονης Ιστορίας και Διαπολιτισμικών Σχέσεων, Αντιπρύτανης Έρευνας και Δια Βίου Εκπαίδευσης Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)

Περίληψη
Σε αυτή την παρουσίαση ανασύρονται δύο κομβικές έννοιες που προέρχονται από το πεδίο και την βιβλιογραφία της μεταποικιακής σκέψης: ο θυμικός κοσμοπολιτισμός και ο κριτικός τοπικισμός. Και οι δύο αυτές έννοιες υπήρξαν κομβικές ως προς την σχέση μεταποικιακής θεωρίας, πλανητικότητας και ακτιβισμού από το 2000 και μετά. Με ενδιαφέρει η «επίσκεψη» αυτών των δύο όρων σε σχέση με τις αναδιαμορφώσεις το προσφυγικού πεδίου στην Ανατολική Μεσόγειο και την Ελλάδα την τελευταία δεκαετία. Παρουσιάζονται οι βασικές εννοιολογικές συντεταγμένες αυτών των όρων μέσα από επιλεκτικές βιβλιογραφικές αναφορές, κυρίως σε διατυπώσεις δύο θεωρητικών, της Γκαγιάτρι Σπίβακ και του Πωλ Γκίλροϋ. Στη συνέχεια γίνεται μια προσπάθεια σύνδεσης αυτών δύο εννοιών με την συγκαιρινή πραγματικότητα του προσφυγικού, με αναφορά ιδιαίτερα στην Ελλάδα και ειδικότερα στις εξελίξεις της τελευταίας δεκαετίας. Περιγράφεται ένας προβληματισμός που αφορά τις αναδιαμορφώσεις του προσφυγικού πεδίου με αναφορά και σε σύνδεση με δύο ετερόκλητα, αλλά διαπλεκόμενα ενδεχομένως, πλανητικά αλλά και γεωπολιτικά εντοπισμένα γεγονότα της τελευταίας δεκαετίας: την οικονομική-δημοσιονομική κρίση του 2008- και την σύγχρονη πανδημική κρίση. Τα τελευταία δύο χρόνια οι αντινομίες που αφορούν την σχέση μεταξύ προσφυγικού και εθνικού κράτους εντάθηκαν μέσα από τις πανδημικές συνθήκες. Η πανδημία άνοιξε ένα νέο πεδίο κρατικής παρέμβασης στη δημόσια και ιδιωτική ζωή των πολιτών και αναδιαμορφώνει σήμερα το νόημα της πλανητικότητας. Ζητήματα δημοκρατίας, κράτους, κινητικότητας, ορίων και περιορισμών ανα-τοποθετούνται σήμερα στο πλαίσιο της πανδημικής συγκυρίας.

Η Ιωάννα Λαλιώτου είναι Αναπλ. Καθηγήτρια Σύγχρονης Ιστορίας και Διαπολιτισμικών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Είναι Αντιπρύτανης Έρευνας και Δια Βίου Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Συγγραφέας του βιβλίου Transatlantic Subjects. Acts of Migration and Cultures of Transnationalism between Greece and America (Chicago: Chicago University Press, 2004) και επιμελήτρια και συγγραφέας του συλλογικού τόμου Women migrants between the East and the West: Gender, mobility and belonging in contemporary Europe (London: Berghan, 2007). Τα ερευνητικά και διδακτικά της ενδιαφέρονται αφορούν την πολιτισμική ιστορία, υποκειμενικότητα, μεταναστευτικές σπουδές, κινητικότητα, ουτοπία. Το πιο πρόσφατο βιβλίο της κυκλοφόρησε με τον τίτλο Ιστορία του Μέλλοντος. Πως ο 20ος αι. Φαντάστηκε έναν «άλλο κόσμο» (Αθήνα, ΕΚΤ, 2017). Έχει υπάρξει Fulbright Visiting Scholar και Andrew Mellon Visiting Professor στο Columbia University.

Semiotics in the Lifeworld 15th World Congress of Semiotics / IASS-AIS August 30 – September 3, 2022, Thessaloniki, Greece

The 15th World Congress of Semiotics aims to foreground semiotics as the socially engaged, critical investigation of the sign – and meaning-making processes forming the core of human worldmaking. Semiotic investigation is grounded in the historical lifeworld, in concrete timescapes and semioscapes, in the dense and dynamic weave of semiotic practices that structure human experience and communicative (inter)action by constantly (re)articulating the perceptual and the conceptual, the discursive, and the performative, the ethical and the aesthetic, the ideological and the figurative, the material and the immaterial, the human and the non-human, the natural and the man-made.

Semiotics world

Important Dates
Call for panel proposals
June 1 – July 30, 2021
Call for paper abstracts
September 1, 2021 – March 31, 2022

Learn more about the Congress

The Ottoman Acropolis: Entangled biographies, shared heritage

Organizers: dëcoloиıze hellάş in collaboration with the Decolonial Initiative at Brown University
Convenors: Yannis Hamilakis (Brown University) and Konstantinos Thanasakis (The Laskaridis Foundation, Athens)
Language: English (but discussion can be both Greek and English, perhaps Turkish too)

The Acropolis is again in the global news, following the recent and highly controversial interventions. One of the things that the on-going public debate has exposed is how little is publicly known about the rich and fascinating histories of this monumental landscape, beyond the classical period. In this discussion, part of a series of activities on “Decolonizing the Acropolis”, we will present and discuss the historical, archaeological, architectural, artistic, and other evidence on the Ottoman lives of the Acropolis landscape. Beyond the scholarly and public importance of this presentation, we hope that our panel will encourage archaeologists, artists, and heritage specialists to reflect on how the Ottoman life of this monumental landscape can become more widely known, commemorated, and incorporated into the various tours and other activities around the monument.Amongst the questions to be explored are:- What do we know about the Ottoman Acropolis?- What was the importance and the meaning of this landscape for the Ottoman, imperial and local, administration, and for the inhabitants of Athens?- How did the various visitors to the site react to the Acropolis as an Ottoman landscape?- How much of that Ottoman material presence remains on site, despite the two centuries of national purification?- How can we make such a presence more widely known today?Speakers / Titles of presentations:1. Şükrü Ilicak (Institute for Mediterranean Studies, Rethymno), “The Acropolis during the Greek Revolution: New Evidence from the Ottoman State Archives”2. Tasos Tanoulas (Dr-NTU Athens, in charge of the Restorations of the Propylaia 1984-2010), “The Ottoman Acropolis in the frame of Decolonize Hellas: Factual and theoretical implications”3. Elizabeth Fowden (University of Cambridge), “The Holy Rock in the City of Sages”4. Dimitris Loupis (Historian, PhD candidate, Harvard University), “Securing Peace under the Shade of Marbled Past: The Western Slope of the Acropolis of Athens during the Ottoman Era”

https://www.youtube.com/watch?v=iXqRnCIsWyI

«Decolonize Hellas/Decolonize the Balkans and Eastern Europe: a first contact»

«Inner-Courtyard Door in Eratyra» @ F. Tsibiridou, October 2020

Webinar/workshop (19.5. 2021, 5-8 pm) University of Macedonia

Convenors: FotiniTsibiridou, Eleni Sideri, Ioannis Manos

Link https://zoom.us/j/8954478253
Meeting ID: 895 447 8253

Decolonize Hellas https://decolonizehellas.org/, Culture, Borders, Gender/LAB http://cbg-lab.uom.gr/en/, MA History, Anthropology and Culture in Eastern and South Eastern Europe https://www.uom.gr/en/mahac, CREABALK network http://cbg-lab.uom.gr/en/blog/networks/creabalk/

Program/Participants:
1. «Decolonize Hellas/Decolonize the Balkans and Eastern Europe: a first contact», Introductory remarks, by FotiniTsibiridou

2.“Frameworks of race and decolonisation: bridging post-Yugoslav spaces and Hellas”?, podcast by Catherine Baker

3.“Decolonial theory and practices in Eastern and South Eastern Europe”SpecialIssuepresentation by Polina Manolova  (on behalf of Katarina Kušić, Philipp Lottholz),

4.“The Return of the Colonial: Understanding the Role of Eastern Europe in Global Colonisation Debates and Decolonial Struggles”, Workshop presentation by Zoltán Ginelli (on behalf of Romina Istratii, Márton Demeter)

5.“Doing epistemic decolonization in Bosnia: peripheral selves”, reflections by Daniela Majstorovic

6.“Thessaloniki and Other Balkan Cities: Monuments, Memory, Representation, Affective Biographies, Cultural Geographies and Everyday Sensory Anthropology”, on the CREABALK network activities by Eleni Sideri (Pierre Sintès, Alessandro Galliccio, Olivier Givre, Fotini Tsibiridou)

Coordination of the panel/discussion: Ioannis Manos

Bios:

Catherine Baker is Senior Lecturer in 20th Century History(University of Hall). She is a specialist in post-Cold War history, international relations and cultural studies, including the post-Yugoslav region in a transnational and global context.Her research projects are connected by an overarching interest in the politics of representing, narrating and knowing about the past. Catherine’s current projects include relationships between war / the military and popular culture; the cultural politics of international events (including the Eurovision Song Contest); LGBTQ politics and identities since the late Cold War, including queer representation in media; and ‘race’ in the Yugoslav region. She has also researched interpreters / translators in peacekeeping.

Contact: Catherine.Baker@hull.ac.uk

Alessandro Gallicchio is Professor of contemporary art history at École supérieure des beaux-arts de Nîmes and adjunct faculty member at TELEMMe (AMU-CNRS) in Aix-en-Provence/Marseille. After he completed his PhD, he was a post-doctoral fellow at the Institut National d’Histoire de l’Art and Centre Pompidou (Labex CAP) and worked on the relations between art and urban space in contemporary Albania. Through an interdisciplinary approach, engaging a dialogue between art history, cultural geography, architectural history, and anthropology, he launched with Pierre Sintès MonuMed, an art and social sciences project focused on the new practices of artistic and architectural monumentalization. In 2020 he was André Chastel fellow at the Villa Medici in Rome and in 2021 he is researcher in residence at École Françaised’Athènes. As an independent curator, he collaborates with international art centers and museums and he presented Rue d’Alger exhibition in Manifesta 13 Marseille Les Parallèles du Sud Biennial.

Contact: alessandro.gallicchio@gmail.com

Zoltán Ginelliis a PhD Candidate in Geography at EötvösLoránd University. His research and teaching focuses on critical geography, historical and political geography, and the geographies of knowledge, but he also specializes in the history, sociology and philosophy of science, science communication, and science and technology studies. His forthcoming dissertation book is a transnational history of the “quantitative revolution” in Cold War geography, and his current research reinterprets colonial history and postcolonialist thought in Eastern Europe. Since 2015, he has been a part-time Research Assistant in the international research projects “1989 After 1989” and “Socialism Goes Global” at the University of Exeter. Zoltán is devoted to fighting social injustice, promoting progressive teaching and critical geography in Hungary, for which he runs two blogs, the Forum for Hungarian Critical Geographers (https://www.facebook.com/kritikaifoldrajz) and Critical Geographies (https://kritikaifoldrajz.hu). Whenever he can, Zoltán enjoys academic reading, blog writing, traveling, and art, while on gloomy evenings plays the blues on his prized guitar, an American Fender Stratocaster.

Contact: zginelli@gmail.com

Olivier Givre, is anthropologist and Associate Professor at the University Lumière-Lyon2 (France). He works mainly in the Balkans (Bulgaria, Greece and other countries) on several fields: ritual and religious dynamics, memoryand heritage processes, border and territory issues. His present research interests concern ecological anthropology, sensory anthropology and research-creation. He is the cofounder of the CREABALK – Creative Balkans network. https://univ-lyon2.academia.edu/OlivierGivre

Contact: olivier.givre1@univ-lyon2.fr

Danijela Majstorović (MA 2003, Ohio University; PhD 2006 University of Banja Luka) is a Professor of English Linguistics and Cultural Studies at the University of Banja Luka’s English department. She is also a Humboldt Experienced Research Fellow studying social protests and third-wave migrations in and from post-2015 Western Balkans at Justus Liebig University in Giessen, Germany. She was a visiting researcher at Lancaster University in 2006, a Fulbright fellow at UCLA in 2012-2013, a Canada Research Chair in Cultural Studies Postdoctoral Fellow at the University of Alberta in 2014 and a visiting researcher at Indiana University in 2016. Her research interests involve critical discourse analysis, critical theory, feminist theory, post- and decolonial theory, and post-Dayton Bosnia. She published over 25 journal articles, co-authored Youth Ethnic and National Identity in Bosnia and Herzegovina (Palgrave, 2013), authored Diskursiperiferije (Biblioteka XX vek, Belgrade) and Diskurs, moć i međunarodnazajednica (FF Banja Luka, 2007)She edited Living With Patriarchy: Discursive Construction of Gendered Subjects Across Cultures (John Benjamins, 2011), U okriljunacije  (CKSP Banja Luka, 2011) and Kritičkekulturološkestudije u postjugoslovenskomprostoru (Banja Luka, 2012). Her new book Discourse and Affect in Post-socialist Bosnia and Herzegovina: Peripheral Selves is due to come for Palgrave in 2021.

Contact: kulturoloskestudije@gmail.com

Polina Manolova holds a PhD in East European Studies from the University of Birmingham, UK. She teaches under- and postgraduate courses in migration, borders and power asymmetries across Europe. Her research focuses on intra-EU migrations and pathways of incorporation of east European migrants in Germany. Furthermore, she is interested in exploring the spread of Western modernity and (self) Orientalisation narratives in postsocialist Europe. She is a member and co-founder of the Dialoguing Posts Network. Currently, she is based in the University of Tuebingen (Germany). 

Contact: polinamanolova@gmail.com

Ioannis Manos is Αssociate Professor in the Department of Balkan, Slavic and Oriental Studies, at the University of Macedonia in Thessaloniki. He studied History and Archaeology at the Aristotle University of Thessaloniki and Social Anthropology at the Universities of Hamburg, Germany and Sussex in the UK. He worked as a Full Time Visiting Research Fellow at the Sussex European Institute, (Sussex University) holding a Marie Curie scholarship from the European Union. He is a member of the editorial collective of the Teaching Anthropology Journal (Royal Anthropological Institute) and co-convener of the EASA-Teaching Anthropology Network. He is a founding member of the academic network for Anthropology and the Balkans «Border Crossings», member of the Advisory Board and co-editor of its publication series. His main research interests focus on Southeast Europe and his publications include articles and co-edited volumes on geopolitical borders and border regions, nationalism and identity politics, anthropology of dance, migration and the methodology of teaching anthropology.

Contact address: imanos@uom.edu.gr

Eleni Sideri, holds a PhD in social anthropology from SOAS/University of London. She completed three master degrees in Social Anthropology, Near and Middle Eastern studies (SOAS) and sociolinguistics (AUTH). She holds also a degree in Film Studies (AUTH). She did fieldwork in the Caucasus, in Bosnia-Herzegovina and in Greece. Her academic interests include diasporas, transnational migrations, mobilities, tourism and post-conflict urban development, language and sociolinguistics, post-socialist societies and cinemas, film and TV narratives, anthropology of media, experimental ethnographic writing, digital technologies. She co-edited the volume Religions and Migrations in the Black Sea (2017) Macmillan/Palgrave.

Contact: elasideri@uom.edu.gr

Pierre Sintès is Associate Professor of Cultural and Social Geography at Aix- Marseille University, France. His research is about the social and political transformations related to migration, diaspora and mobility in Greece and other Balkan’s countries. He focuses more particularly on discourses of identification, and social and ethnic affiliations and relationships between identity and space. His recent publications (in English) include Chasing the Past: Geopolitics of Memory on the Margins of Modern Greece (Liverpool University Press, 2020), Social Practices and Local Configurations in the Balkans (European University of Tirana Press, 2013) and Borders, Mobilities and Migrations. Perspectives from the Mediterranean19–21st Century (Peter Lang, 2011).He is the cofounder of the CREABALK – Creative Balkans network.

Contact: Pierre.sintes@univ-amu.fr

Fotini Tsibiridou is Professor of Social Anthropology at the Department of Balkan, Slavic and Oriental Studies at the University of Macedonia and acting Director of the Laboratory for the Study of Culture, Borders and Gender. She has done fieldwork in a former refugee village and among the Pomaks in Greek Thrace, in Macedonian and Peloponnese villages and the Sultanate of Oman. She has also researched nationalism and multiculturalist discourses and practices in Greek Thrace, as well as gender, citizenship and creative counter publics in Istanbul. Currently (since 2018) she is researching two topics: post-Ottoman religiosity and gendered subjectivity in the frame of post-colonial critique (Balkans, Turkey, the Middle East), and feminist and other decolonizing methodologies deployed in creative protests and resistance practices in Mediterranean cities in the way to/of cosmopolitics. She is the cofounder of the CREABALK – Creative Balkans network.

Contact: ft@uom.edu.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – Αλλαγής ημερομηνίας διεξαγωγής Συνεδρίου

ΕΠΙΤΕΛΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ: ΕΠΕΤΕΙΟΙ, ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΕΣ
Συνέδριο για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821

Αγαπητές/ αγαπητοί,
Η Οργανωτική Επιτροπή του συνεδρίου έχοντας πλήρη επίγνωση των συνθηκών που έχουν δημιουργηθεί λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας και θέτοντας ως προτεραιότητα την ασφάλεια όλων των συμμετεχουσών/συμμετεχόντων, ανακοινώνει ότι η ημερομηνία διεξαγωγής του Συνεδρίου μεταφέρεται στις 24-26 Σεπτεμβρίου 2021 (Θεσσαλονίκη).

Παρακαλούνται θερμά ΜΟΝΟ όσες/όσοι υποψήφιες/οι εισηγήτριες/τές έχουν υποβάλει αίτηση συμμετοχής αλλά αδυνατούν να παρευρεθούν, να ενημερώσουν την οργανωτική επιτροπή στο lemmth.vsas.synedrio2021@gmail.com
Όλοι οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι δεν χρειάζεται να προβούν σε καμία ενέργεια, η αίτησή τους εξακολουθεί να είναι σε ισχύ.
Ζητούμε συγγνώμη για την όποια αναστάτωση.

Οι συνδιοργανωτές:
-Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης
-Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπ. Μακεδονίας,
-Εργαστήριο για τη Μελέτη του Πολιτισμού, των Συνόρων και του Κοινωνικού Φύλου του
Τμήματος ΒΣΑΣ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας,
-Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
-Τομέας Λαογραφίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Εκ μέρους της οργανωτικής επιτροπής,
Ελένη Γελάνη, Υποψ. Διδάκτωρ. Λαογραφίας & Κοιν. Ανθρωπολογίας Α.Π.Θ.

2020 ένα εξαιρετικό έτος στον καιρό της πανδημίας : Ακαδημαϊκές Εμπειρίες και Ερευνητικές Πρακτικές από τα Βαλκάνια

To Τμήμα  Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, το Εργαστήριο Ιστορίας Ανατολικής και Νοτιο – Ανατολικής Ευρώπης και το Εργαστήριο Μελέτης του Πολιτισμού των Συνόρων και του Κοινωνικού Φύλου, συνδιοργανώνουν συνέδριο με τίτλο «2020 ένα εξαιρετικό έτος στον καιρό της πανδημίας : Ακαδημαϊκές Εμπειρίες και Ερευνητικές Πρακτικές από τα Βαλκάνια», το οποίο θα πραγματοποιηθεί online στην πλατφόρμα zoom στις 23 και 24 Ιανουαρίου 2021.
Το link του συνεδρίου θα ανακοινωθεί την Παρασκευή 22/1/2021
Το συνέδριο είναι ανοιχτό στο κοινό.
Για να εγγραφείτε, εισάγετε τα στοιχεία σας στην πλατφόρμα: https://forms.gle/BYgwBWDFTdM7QpU6A

Call for Papers – Multimedia Anthropology Lab

CONFERENCE DETAILS & SUBMISSION: https://www.uclmal.com/conferences

How are ethnographic encounters with alterity mediated and transformed by multimedia technologies? Drawing on the insights and questions raised by both material culture studies and the ontological turn, we aim to facilitate a global conversation on the concepts, forms and mediums through which knowledge is produced and shared. This conference is hosted by UCL Multimedia Anthropology Lab, an interdisciplinary research network aimed at developing innovative methods for anthropological practice.

 CONFERENCE THEME: KNOWLEDGE OTHERWISE

Anthropological encounters with others have led us to question ideas previously taken as given. Concepts of family, society, culture, nature, and what it means to be human have all been subject to revision. When these critiques are directed towards knowledge itself, the different ideas people have about what knowledge is and how it is shared have led us to question the theories and practices through which we seek to know. Proponents of the ontological turn (Holbraad & Pedersen 2017) have developed these ideas to call for an anthropological project that is radically experimental, drawing on ethnographic encounters with alterity to critically interrogate the analytical concepts that inform our research.

At the same time, material culture studies has pointed towards the important role of materials in the articulation of human knowledge. The materials through which ethnographic encounters are translated into knowledge – as text, image, sound, performance, simulated sensory immersion, etc – shape the ways in which these encounters are experienced by others, and the conceptual affordances they present. We examine how ethnographic encounters with alterity can disrupt not only the conceptual frameworks of anthropology, but also the material practices through which knowledge is produced and communicated, and explore how anthropological knowledge can be both thought and made otherwise.

These questions are especially pertinent in the context of a global pandemic, which has changed the ways we encounter and communicate with others, disrupting diverse forms of knowing and doing. In parallel to this conference, UCL MAL has initiated a partnership with the Kuñangue Aty Guasu, an annual meeting of Guarani & Kaiowá indigenous women in Brazil, which this year will take place online. The translation of this event into an online format allows us to reflect on the parallels between the knowledge practices of indigenous communities and those of anthropologists, and invites us to consider each as a variant (Maniglier 2016) of the other. If we consider the indigenous meeting as an Other kind of conference, and the conference as an Other kind of indigenous meeting, what can we learn about conferences, indigenous meetings, and knowledge itself?

This conference seeks to explore how knowledge can be cast otherwise, in concept, method, and form. We consider how different concepts of knowledge entail different forms of practice, and how different materials and techniques enable different conceptual encounters. What are the conceptual affordances of multimedia encounters with alterity? What is the relation between sensory experience and conceptual movement? Can encounters with alterity be simulated in VR? Can we do theory through film or sound? How can AI traverse multiple ontologies, and what does that mean for concepts? How can websites, social media, and other digital platforms disseminate research findings? Can research be presented as performance? How can an exhibition be posed as an experiment? What is the concept of the concept?

If we are to seriously question the concepts and methods through which we produce knowledge, then our commitment to being radically experimental must go beyond a critique of analytical tools and extend to a thorough interrogation of the methods and mediums through which research is produced and presented.   

SUBMISSION GUIDELINES

UCL MAL invites contributions from academics and practitioners across disciplines who engage with these questions, and experiment with innovative approaches to conducting and presenting research. We welcome submissions in any format (accompanied by a written abstract) and encourage contributors to interpret our theme as broadly as possible. We are particularly interested in contributions which explore the following topics/methods:

VR & 360 VIDEO | IMMERSIVE ENVIRONMENTS | SONIC ETHNOGRAPHY | NET ART | PERFORMANCE | ETHNOGRAPHIC FILM | EXHIBITION AS RESEARCH | PROJECTION MAPPING | SCULPTURE | MULTISENSORY MEDIA | INTERACTIVE INSTALLATION | PHOTOGRAMMETRY | AI & MACHINE LEARNING | DIGITAL ANTHROPOLOGY | & MORE

Please submit abstracts of no more than 300 words, and any multimedia materials that are relevant to your work, by 23:59 GMT on Wednesday the 2nd of December 2020. Please use the following submission link: www.uclmal.com/conferences  

CONFERENCE PROGRAMME & KEYNOTE SPEAKERS
The conference will take place online on the 12th, 13th & 14th of January 2021, and will be accompanied by an online exhibition of multimedia works. Each day will begin with keynote contributions from academics and practitioners whose theory and practice invite us to think otherwise, followed by thematic panels where experimental research approaches and their implications for theory will be debated in more depth. The following keynote speakers have been confirmed so far:

Ludovic Coupaye | Lecturer in Anthropology | UCL
Haidy Geismar | Professor of Anthropology | UCL
Jaqueline Aranduhá | Guarani & Kaiowá Indigenous Leader

The conference is free to attend, but please register for tickets on Eventbrite: https://www.eventbrite.co.uk/e/multimedia-encounters-experimental-approaches-toethnographic-research-tickets-127591845645  

UCL MULTIMEDIA ANTHROPOLOGY LAB
UCL MALis an interdisciplinary research network that explores innovative methods for conducting and presenting ethnographic research. We have organised several seminar series and exhibitions at UCL and have presented work and ideas at Somerset House, Modern Art Oxford, and the Tate Modern. Founded in 2017 by doctoral research students at UCL Anthropology, today MAL is composed of over 50 members around the world, with representatives from anthropology, art, computer science, sound studies, film, and human rights. MAL has been generously supported by UCL Anthropology, the Institute of Advanced Studies, UCL Grand Challenges, and the British Museum.

If you would like to learn more about MAL or our activities please visit our website at www.uclmal.com or contact us directly at info@uclmal.com.   

 The image above depicts an anthropologist and research assistant sanitising Covid supplies before delivering them to Guarani & Kaiowá indigenous communities in Brazil. The scene, made possible by the presence of a 360 camera, illustrates the hyper-awareness of anthropological encounters in a Covid context and invites us to reflect on the ways in which encounters are mediated – whether by recording technologies, digital tools for remote communication or by PPE.  

Συνέδριο για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης

Αγαπητές/οι,
Το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης,
το Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και
το Εργαστήριο Culture – Borders – Gender / LAB, του Τμήματος Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστήμιου Μακεδονίας
Σας προσκαλούν σε υποβολή αιτήσεων συμμετοχής -περιλήψεων έως 250 λέξεις- για το
Συνέδριο για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης:

ΕΠΙΤΕΛΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ:
ΕΠΕΤΕΙΟΙ, ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΕΣ

Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί 24-26 Σεπτεμβρίου 2021 (νέα ημερομηνία) στη Θεσσαλονίκη

Οι αιτήσεις συμμετοχής αποστέλλονται μέχρι και την 30η Νοεμβρίου 2020 στο

E-mail: lemmth.vsas.synedrio2021@gmail.com

Ελένη Γελάνη, Υποψήφια Διδάκτωρ Λαογραφίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας

Επισυνάπτεται σχετικό αρχείο

ΣΥΝΕΔΡΙΟ : «2020, ένα εξαιρετικό έτος στον καιρό της πανδημίας: Ακαδημαϊκές εμπειρίες και ερευνητικές πρακτικές από τα Βαλκάνια»

ΤΜΗΜΑ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ, ΣΛΑΒΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
23-24 Ιανουαρίου 2021 

Το Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας αναζητώντας τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της κρίσης του Κορονοϊού στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια, διοργανώνει διήμερο συνέδριο στις 23-24 Ιανουαρίου 2021, με θέμα : «2020, ένα εξαιρετικό έτος στον καιρό της πανδημίας: Ακαδημαϊκές εμπειρίες και ερευνητικές πρακτικές από τα Βαλκάνια»

Η πανδημία του COVID 19 που ξέσπασε το χειμώνα του 2020 και επηρέασε όλο τον κόσμο έφερε μεγάλες αλλαγές σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Όταν ο κορονοϊός έφθασε στην Ευρώπη κανείς δεν περίμενε ότι η κρίση επρόκειτο να κρατήσει τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, να έχει τόσο πολλά θύματα και να αλλάξει ριζικά τις σχέσεις και την καθημερινή  ζωή των ανθρώπων. Και ενώ η τεκμηριωμένη αποτίμηση της πανδημίας είναι ακόμα στην αρχή υπάρχει  ανάγκη αποτύπωσης της μεθοδολογίας  και της ηθικής που σχετίζονται με ζητήματα έρευνας, διδασκαλίας και επιβίωσης στον καιρό της πανδημίας. Μια συγκριτική αποτίμηση από τις χώρες των Βαλκανίων θεωρείται χρήσιμη και απαραίτητη ένα χρόνο μετά την πρώτη καραντίνα.  Αναζητούμε τη σημασία της συνθήκης για την έρευνα στο πεδίο των κοινωνικών επιστημών, έτσι όπως αυτή έλαβε χώρα στις γειτονικές χώρες των Βαλκανίων και της ευρύτερης περιοχής. Η πανδημία συνέβαλε στην ανάπτυξη περισσότερων δικτύων και συνεργασιών ή όχι;  Υπάρχουν επιστημονικά πεδία που ευνοούνται από τις συνθήκες της πανδημίας; Ποια είναι τα χρηματοδοτικά και επικοινωνιακά εργαλεία που αναπτύχθηκαν; Αντίθετα, για άλλα πεδία επιδρά πιο επιβαρυντικά; Πώς διαμορφώνεται ο ίδιος ο ακαδημαϊκός χώρος και τα πανεπιστήμια μέσα σε συνθήκες τηλε-εργασίας, οι σχέσεις μέσα στην πανεπιστημιακή κοινότητα, μεταξύ φοιτητών και καθηγητών ή στο εσωτερικό κάθε κατηγορίας;  Ποιες είναι οι επιπτώσεις για τους φοιτητές/τριες στις σπουδές τους, στα ερευνητικά τους ενδιαφέροντα, στην απασχόληση και στην καθημερινή επιβίωση; 

Σκοπός αυτού του συνεδρίου είναι να καλύψει αυτό το κενό, δηλαδή να κάνει μια περιγραφή και αποτίμηση της πανδημίας στον ακαδημαϊκό χώρο και στην κοινωνική έρευνα (πολιτικές επιστήμες, κοινωνιολογία, οικονομικά, κοινωνική ανθρωπολογία, επικοινωνία, ψυχολογία, σπουδές του πολιτισμού, νέες τεχνολογίες και Νέα Μέσα κα.)  μέσα από μια συγκριτική ματιά των σπουδών της περιοχής της ανατολικής και νοτιο-ανατολικής Ευρώπης και στις γειτονιές τους.Το συνέδριο ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη συμμετοχή νέων επιστημόνων και ερευνητικών ομάδων. Επιλεγμένα κείμενα του συνεδρίου, μετά από αξιολόγηση, θα δημοσιευθούν σε online έκδοση.

Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν θα πρέπει να αποστείλουν τίτλο εισήγησης, στοιχεία επικοινωνίας και σύντομη περιγραφή του θέματος στα email vvlasidis@uom.gr, elasideri@uom.edu.gr μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 2020. Οι ερευνητές των οποίων τα θέματα θα γίνουν δεκτά θα ειδοποιηθούν με mail στις 30 Οκτωβρίου 2020.

Το συνέδριο θα διεξαχθεί στις 23-24 Ιανουαρίου  2021 με φυσική παρουσία  στο  Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (αλλά θα υπάρχει η δυνατότητα υβριδικής συμμετοχής) εκτός αν τα υγειονομικά πρωτόκολλα απαγορεύσουν τη φυσική παρουσία, οπότε και θα διεξαχθεί διαδικτυακά.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
-Ψηφιακό πανεπιστήμιο  το νέο πανεπιστήμιο
-Χρηματοδοτήσεις κάτω από τη σκιά του COVID-19
-Διεθνικές συνεργασίες, δίκτυα , έρευνα και πανδημία
-Μέθοδοι και μεθοδολογία των κοινωνικών επιστημών μέσα στην πανδημία
-Διδασκαλία και ηλεκτρονικές πλατφόρμες
-Εκτός Covid έρευνα μέσα στην πανδημία
-Φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση την εποχή του COVID
-Mετα-COVID πανεπιστήμιο
-Universitas, εκπαιδευτική διαδικασία και ακαδημαϊκές κοινότητες
-Έμφυλες διακρίσεις και πρακτικές ισότητας στον καιρό της πανδημίας
-Πανεπιστήμιο και κοινωνία: ενίσχυση ή ελάττωση των μεταξύ τους δεσμών;